ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ ŚW. CEZAREGO Z ARLES

ORAZ INNYCH ŚWIĘTYCH O TYM IMIENIU

top

Dzieła dogmatyczne

Dzieła z zakresu dogmatyki ( niewielkie i mało wnoszące do nauk teologicznych), są wyrazem głębokiej troski b-pa Cezarego o czystość przekazywanej wiary wśród jego diecezjan, z racji szerzącego się semipelagianizmu i arianizmu.

Doktryna Ariusza ( głosząca nierówność Osób Trójcy Świętej, zaprzeczająca bóstwu Syna Bożego i Ducha Świętego, potępiona na soborach w Nicei w 325 r. i Konstantynopolu w 385 r. ), znalazła licznych wyznawców wśród germańskich plemion Ostrogotów i Wizygotów/ którzy opanowali Galię w czasach pasterzowania Świętego Cezarego. Oddziaływali oni na miejscową ludność, wprowadzając zamęt w ich rozumienie prawd wiary.

Pasterz Cezary w swoich konferencjach i kazaniach głoszonych kapłanom, jak i w trzech dziełach poruszających kwestie dogmatyczne, pragnął ich przygotować do właściwego argumentowania w sporze z heretykami.

Jednym z nich jest traktat „ O tajemnicy Trójcy Świętej „, ,który przez wieki uważany był za dzieło Św. Augustyna, co, swoimi badaniami ostatecznie zdementował Gustaw Morin.

Ma on charakter poradnika ( w formie dialogu ), w którym podaje dowody, mające posłużyć obrońcom katolickiej wiary w wykazaniu arianom ich błędnych przekonań. Są one poparte licznymi cytatami z Pisma Świętego. 54 pochodzi z Nowego Testamentu a 25 ze Starego Testamentu

W pierwszym zdaniu swego dzieła autor przestrzega: „ Ludzie innego wyznania mają zwyczaj podstępnie i nierzetelnie zaczepiać prostodusznych katolików, by z nimi porozmawiali o tajemnicy Trójcy Świętej i stawiają im niezwykle zawiłe pytania.” Radzi więc tym, którzy nie mają odpowiedniej wiedzy, by nie podejmowali z takimi ludźmi rozmowy, zgodnie ze słowami Pisma: < Od sekciarza odsuń się po pierwszym lub drugim upomnieniu!> (Tt 3,10), oraz:<...byś nie walczył o same słowa, bo to się na nic nie zda [chyba tylko] na zgubę słuchaczy.> (2Tym 2,14 )

Gdy rozmówca nie ustępuje, należy go zapytać, czy Bóg Ojciec był zawsze doskonały, czy też niedoskonały i czy może Mu być coś odjęte lub dodane. Jeśli odpowiedź jest na tak, powinniśmy zapytać, czy Syn był zawsze z Ojcem, po przytaknięciu adwersarza, stwierdzić, że wobec tego Syn jest wieczny i równy Ojcu. Jeśli rozmówca zaprzeczy, trzeba mówić, że Ojciec nie mógłby być Ojcem doskonałym, gdyby Syn nie był z Nim współczesny, bo nie mógłby być przed narodzinami Syna mniej doskonały.

Jeżeli przeciwnik przyzna,, że Chrystus jest mocą i mądrością Bożą i jednocześnie powie, że był czas, kiedy Ojciec istniał bez Syna, oznaczałoby to, że był czas kiedy Bóg Ojciec nie miał ani mocy ani mądrości. Skoro heretyk wyznał na wstępie, że Ojciec był zawsze doskonały i nigdy niczego nie można Mu było dodać lub odjąć, to sprzeczności w jego rozumowaniu dowodzą, że „Syn jest równy Ojcu i zawsze z Nim był... i że Ojciec był zawsze Ojcem, a Syn był zawsze Synem.”

Skoro arianin stwierdzi, że Syn jest mniejszy od Ojca i nie zaprzeczy, że Ojciec jest dobry i wszechmocny, trzeba go zapytać, czy Ojciec chciał, czy nie chciał zrodzić Syna podobnego sobie. Jeżeli nie chciał, nie może być dobry, jeżeli chciał, a nie mógł, nie jest wszechmocny. Zatem, ponieważ Bóg jest dobry, chciał mieć Syna równego sobie, jako wszechmocny, mógł tego dokonać.

Słowa z Księgi Izajasza <Boga przede Mną nie było i nie będzie.> ( Iz 43,10) należy rozumieć, że gdyby mówił je Ojciec – nie ma po Nim Syna, gdyby Syn – nie ma przed Nim Ojca. Wobec tego jest to głos Trójcy Świętej. Na pytanie czy Syn istniał i był Bogiem, zanim narodził się z Maryi, jest tylko jedna odpowiedź na tak. Równości Ojca i Syna dowodzą słowa Pisma Świętego: < Kto Mnie widzi, widzi także Ojca.> (J 14,9 ), oraz:<Ja i Ojciec jedno jesteśmy.> (J10,30) Ten, który przyjął ciało z Maryi Dziewicy powiedział: < Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.> (Mt 18,20 )oraz <Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie.> (J 14,11), co oznacza, że jest On obecny w Ojcu i jak Ojciec jest obecny wszędzie.

Słowa < Kto Mnie posłał, jest większy ode Mnie.> ( Por. J 14,28 ) należy rozumieć w odniesieniu do ludzkiej natury Syna Bożego, bo nie mógł być posłany Ten, który przebywa wszędzie. Jeżeli rozmówca nie zgodzi się z tym rozumowaniem trzeba zacytować słowa: <Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną.> (J 6,29 ) Dowodzą one, że Ten, który posłał, sam nie przeniósł się z miejsca na miejsce, ale że Syn został posłany przez tajemnicę Wcielenia, gdyż: <Zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem.> (Ga 44 )

Arianinowi umniejszającemu osobę Ducha Świętego należy przytoczyć słowa odnoszące się do Ananiasza: <...dlaczego szatan zawładnął waszym sercem, że skłamałeś Duchowi Świętemu? Nie ludziom skłamałeś, lecz Bogu.> ( Por. Dz 5,3.4 ), co jasno dowodzi, że Duch Święty jest prawdziwym Bogiem. Słowa < Duch udziela każdemu tak, jak chce.> (1 Kor 12,11 ), oraz < Duch wieje, tam gdzie chce.> (J 3,8 ) oznaczają, że Duch postępuje wedle swej woli i w oczywisty sposób jest równy Ojcu i Synowi. Określenie Ducha Świętego jako posłanego, trzeba rozumieć w taki sam sposób, jak posłanie Syna Bożego, bowiem: < Duch Pański wypełnił zamieszkałą ziemię.> (Mdr 1,7 ), a nie może być posłany Ten, który jest wszędzie. Posłanie Ducha Świętego, jak np. w Dzień Pięćdziesiątnicy, ma być rozumiane jako objawienie się Jego działania.

Misterium Trójcy Świętej jest obecne wszędzie. Zdanie <Pan Bóg twój jest Panem jedynym.> ( Pwt 6,4 ) dotyczą całej Trójcy. Wskazują na to słowa z Księgi Rodzaju. Użyta w nich liczba mnoga: < Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam.> ( Rdz 1,26 ), mocno to podkreśla.

W Ewangelii wg Św. Mateusza czytamy: < Panu Bogu swemu będziesz oddawał pokłon. Jemu samemu służyć będziesz.> ( Mt4,10) jak i <... i oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, wszystkie narody będą mu służyły.> (Ps 71,11 ), które odnoszą się do Chrystusa. Syn Boży powiedział o sobie < Ja jestem drogą i prawdą i życiem.> ( J 14,5 ) Tak więc Syn Boży mógł być śmiertelny i widzialny jedynie jako Sługa a nie jako Bóg.

Gdy na pytanie, czy Bóg jest jeden innowierca zaprzeczy, należy przytoczyć słowa: < Słuchaj Izraelu, Pan Bóg Twój jest Panem Jedynym.> ( Pwt 6,4 ) i wyjaśnić, że będąc jedynym od kogo miałby się różnić? Jeżeli bowiem arianie twierdzą, że jeden Bóg jest większy a drugi mniejszy, zdaje się, że istnieje dwóch bogów a nie jeden. O jednym Bogu stanowiącym Trójcę mówią słowa Pisma: < Jestem, który Jestem.> (Wj 3,14 ), < nie ma poza Mną boga.> (Iz 44,6-8 ), oraz < Ty jesteś Bogiem działającym cuda.> (Ps 76,15 )

Twierdzenie arianina, że Syn jest mniejszy od Ojca, opiera się na jednym zdaniu wypowiedzianym przez Jezusa: <...bo Ojciec jest większy ode Mnie.> ( J 14,28 ) Gdy więc zapyta on,dlaczego katolicy uznają, że to zdanie dotyczy jedynie ludzkiej natury Syna po Jego Wcieleniu, ma on odpowiedzieć: „ Ja bowiem wierzę, gdy Pismo podaje, że jest On mniejszy i gdy mówi, że jest równy.” Rozróżnij przecież to, co zostało powiedziane w odniesieniu do człowieka, a co ze względu na bóstwo Syna.” Różnice między ojcami i synami można odnosić jedynie do ludzi, którzy mają swój początek i koniec. Jeżeli ziemski ojciec pragnie mieć syna lepszego od siebie, „ czemu nie pozwalasz Bogu Ojcu, aby zrodził Syna równego sobie?” Takim stwierdzeniem obraża się Boga Ojca. Uznając Syna za doskonałego, nie można przeczyć, iż jest On nierówny Ojcu, skoro wszystkie dzieła Syna były doskonałe, On sam nie może być niedoskonały

Słowa Jezusa < Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie.> ( J14,11 ) oraz: <Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł.> (J 14,16 ) wytrącają arianinowi argumenty – skoro Ojciec jest w Synu, Syn nie może być mniejszy od Niego, bo nie byłby w stanie ogarnąć większego Ojca, a więc Ojciec i Syn są sobie równi.

Pogląd, że Syn nie został zrodzony z substancji Ojca ale został stworzony z niczego, jest wielką bezbożnością.

Jedno jest działanie Ojca i Syna < Cokolwiek czyni Ojciec, to samo podobnie czyni Syn.> ( J2,19) < Chrystus jest mocą i mądrością Bożą.> (1 Kor 1,24 ) i gdy Św. Paweł mówi: <...istnieje tylko jeden Bóg Ojciec...oraz jeden Pan Jezus Chrystus.> ( 1 Kor 8,6 ), podkreśla niepodzielną i trwałą jedność bóstwa Ojca i Syna. Jeżeli zaprzeczy się, że Chrystus jest Bogiem, zaprzeczy się również, że Bóg jest Panem i nie będąc Panem, będzie pozbawiony mocy.

Jedność Trójcy można zobrazować na przykładzie słońca, które samo z siebie rodzi blask i ciepło. W Trójcy Świętej, choć są trzy Osoby, objawia się jeden Bóg. Syn i Duch Święty są z Ojca, a nie Ojciec z Nich. Tak jak słońce nie istnieje bez blasku i ciepła, tak Ojciec nigdy nie jest bez Syna i Ducha Świętego.

Niniejsze argumenty mogą służyć jako materiał dla przekonywania ludzi innego wyznania, którzy twierdzą, że posiedli prawdziwą wiarę, „...by mogli się przekonać, czy konary przez pychę uwolniły się od korzeni, czy też sam korzeń uwolnił się od konarów.

W zakończeniu autor traktatu podkreśla trwałość i niezmienność Kościoła, wszędzie tam gdzie został założony, mimo wszelkich starań i prześladowań, aby go zniszczyć. Chrystus spełnił swą obietnicę że: <...na tej skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne [ to znaczy sekty heretyckie ] go nie przemogą.> ( Mt 16,18 )

Krótkie wyznanie wiary przeciwko heretykom

Także w odniesieniu do dzieła „Krótkie wyznanie wiary przeciwko heretykom” jego autorstwo ustalił Gustaw Morin, stosując metody analizy porównawczej. Biskup Cezary posłużył się w nim pracami Fulgencjusza z Ruspe, Eugeniusza Kartagińczyka, Wiktora z Wity. Jak wszystkie prace b-pa z Arles jest on bardzo bogato dokumentowany cytatami z Pisma Świętego, które wykorzystano 250 razy, w tym 196 razy z Nowego Testamentu a 68 razy ze Starego Testamentu. I ten traktat ma na celu zwalczanie głównych tez arianizmu przez udowodnianie ich niedorzeczności i braku logiki.

Pierwsza część dzieła poświęcona jest dowodom świadczącym o równości Ojca i Syna, druga Duchowi Świętemu, o którym heretycy twierdzą, że nie jest On Bogiem. Trzecia część to zbiór krótkich twierdzeń dotyczących równości osób Trójcy Świętej. Traktat kończy potępienie powtórnego chrztu, który praktykowali innowiercy.

Na wstępie autor formułuje tezę, że: „Główną przyczyną błędów heretyckich jest albo brak wiedzy, albo niechęć do przyjęcia prawdy, iż w Panu Jezusie Chrystusie jest jedna osoba i dwie natury, boska od Boga Ojca i ludzka przez ludzką matkę.” O bosko- ludzkiej naturze Jezusa świadczą słowa: <Ojciec większy jest ode Mnie.> (J 14,28) i < Ja i Ojciec jedno jesteśmy.> ( J 19,39 ) Pierwsze mówią o o ludzkiej naturze Chrystusa, drugie o Jego boskości. Jako człowiek Jezus odczuwał głód a jako Bóg nakarmił 5 tys. ludzi chlebem. Jako człowiek był spragniony, jako Bóg pokrzepił Samarytankę wodą życia. Jako człowiek umarł, jako Bóg wskrzesił siebie z martwych.

Heretycy upierając się, że Syn musi być mniejszy od Ojca, skoro od Niego pochodzi,kierują się przykładem rodzaju ludzkiego, gdzie ojciec rodzi mniejszego od siebie syna, bo sam spłodzony , jako mniejszy od swego ojca, rośnie i dojrzewa. Natomiast u Boga boskość nie podlega wzrostowi i starzeniu się. „Przeto Doskonały zrodził Doskonałego, Wszechmocny Wszechmocnego, a Pełnia zrodziła Pełnię.

Także słowa: < Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał.> (J 5,23 ) nie świadczą o nierówności osób Ojca i Syna, bo przez posłanie Syna należy rozumieć Jego Wcielenie,czego dowodzą słowa: <...zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem.> (Ga 4,4 ), oraz: <...z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy.> ( J 1,16 ).Jakże więc mógł być posłany ten, który napełnia wszystko.

Twierdzeniu, że niegdyś istniał Ojciec bez Syna, przeczą słowa: < Wszystko się przez Nie [ tzn. Słowo] stało.> ( J 1,3 ) Jezus Chrystus jest wpółwieczny Ojcu, ponieważ jest: <... mocą i mądrością Bożą.> ( 1 Kor 1,24 )

Według innowierców o wyższości Boga Ojca świadczy to, że jest On wymieniany na pierwszym miejscu. Jest to logiczne, jako że Syn pochodzi od Ojca. Można znaleźć fragmenty, gdzie Syn jest wymieniany na pierwszym miejscu, np.:< Na początku było Słowo i Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo.> ( J 1,1 ), a także < Sam zaś Pan nasz, Jezus Chrystus i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował.> (2 Tes 2,16 ), oraz: <Ja i Ojciec jedno jesteśmy.> (J 10,30 ) i wiele innych. Skoro nie ma różnicy w równości,kolejności wymieniania Ojca i Syna, jest bez znaczenia, a wiara w jednego Boga wyklucza istnienie Boga większego i mniejszego.

Katolicy wierzą w niepodzielną Trójcę, zjednoczoną bez pomieszania i różną bez oddzielania. Wierzą w trzy Osoby, ale nie w trzy natury, w trzy odrębności, ale nie w trzy moce. Katolicy uznają Jezusa Chrystusa za mniejszego od Ojca przez wzgląd na przyjęte człowieczeństwo i równego Bogu Ojcu z powodu wiecznej boskości. Oddają zaś jednakową cześć. Syn równy Ojcu posiada taką sama boską moc < Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce.> (J5,21 )

Heretycy twierdzą, że Pismo Święte mówiące o jedynym Bogu, jedynym Najwyższym i jedynej Mądrości, odnosi te słowa do Boga Ojca , a nie do Trójcy Świętej .Przeczą temu słowa: < Bogu, który jedynie jest mądry.> ( Rz 16,27 ) Gdyby miały one dotyczyć jedynie Ojca, obrażałyby Syna, odmawiając Mu mądrości. Niższości Syna ma też dowodzić to, że jest widzialny w przeciwieństwie do Ojca .Nie rozumieją, że widzialny był On po przyjęciu ciała, niewidzialny jako boska Osoba, podobnie jak Ojciec i jak niewidzialna jest dusza.

Prorok Izajasz, zapowiadając przyjście Chrystusa za sprawą Dziewicy głosi: < Nazwą Go imieniem Przedziwny Doradca,Bóg Mocny.> (Iz 35,3 )Równości bóstwa Chrystusa dowodzą słowa: <Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa. >( 2 Kor 5,10) a w innym miejscu: <Wszyscy przecież staniemy przed trybunałem Boga.> (Rz 14,10 ) Przytoczone tu cytaty dowodzą , że Syn jest Bogiem i że są w Nim dwie natury, prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka. Jako człowiek poddany był śmierci, jako Bóg jest dawcą życia. Jako człowiek [wyznaje] <smutna jest dusza moja aż do śmierci> ( Mt 26,38 ) a jako Bóg [ zapewnia]: < Mam moc je [życie] oddać i mam moc znów je odzyskać.> (J 10,18)

Podtrzymując swoje tezy heretycy powołują się na słowa Ewangelii wypowiedziane przez Jezusa: < Syn nie może czynić sam od siebie, jeżeli nie widzi Ojca czyniącego.> (J 5,19 ) W swoim rozumowaniu odnoszą się do sytuacji ziemskiego ojca i syna..Święty Cezary mówi, że podobna wiara jest niedorzeczna w stosunku do Boga Ojca, bezcielesnego, niewidzialnego i nieskończonego. Syn i Ojciec nie mogą bez siebie istnieć, o czym mówi sam Pan Jezus: < Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie.> ( J 14,10 ) Nie czyni czegoś innego Ojciec, a czegoś innego Syn. Syn mówiąc, że niczego nie może uczynić sam z siebie, zaznacza, że” Syn jest z Ojca a nie z siebie samego lub innej przyczyny, ponieważ jest współwieczny Ojcu I tak, jak do serca człowieka Bóg przemawia bezgłośnie, tak bezcieleśnie przemawiał ze swoim Synem, gdyż bezcieleśnie Go zrodził” Słowa: < Ojciec Mnie nauczył> ( J 8,28 ) należy rozumieć jako, pełnym wiedzy zrodził Mnie Ojciec.

Kiedy nazywamy Boga Trójcą, mówimy o odrębności Osób, kiedy głosimy Jego jedność mówimy o równości mocy. Słowa: < Ja i Ojciec jedno jesteśmy > ( J 10,30 ) oznaczają,że Syn i Ojciec są tacy sami co do sprawiedliwości, mądrości i równi co do chwały.

Twierdzenie heretyków, że Ojciec jest większy od Syna, bo jest nieśmiertelny, jest niemądre, bowiem śmiertelny w swym człowieczeństwie Syn, w swej boskości jest również nieśmiertelny

Udowodniając równość w Trójcy Świętej osoby Ducha Świętego, jak również Jego boskość,której innowiercy zaprzeczają, biskup Cezary przytacza wiele słów z Ewangelii..: <Duch wieje tam,gdzie chce.> (J 4,24 ) - a więc posiada swoją własną moc. Św. Paweł wyjaśnia w liście do Koryntian: < Różne są dary łaski, ale ten sam Duch.> ( 1 Kor 12,11 ).Biskup Cezary podkrerśla, że Ten, który rozdziela łaski, tak jak chce, nie zna nad sobą wyższej władzy – nie podlega nikomu.

Kolejne cytaty z Pisma Świętego: <Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Święty mieszka w was?Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg.> ( 1 Kor 3,16,17 ) i < Czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego?> ( 1 Kor 6,9 ), są dostatecznym dowodem na boskość Ducha Świętego. Święty Cezary pisze: " Uwierz ostatecznie, że Duch Święty jest Bogiem i zaprzestań bluźnić.”.Nie zaprzestaje jednak podawać dalszych świadectw. Jednym z nich są słowa Św. Piotra wypowiedziane do Ananiasza: <Kto cię zmusił byś oszukał Ducha Świętego?...Nie okłamałeś ludzi, lecz Boga.> (Dz 5,3.4 )

Duch Święty jest tym, który mówi przez proroków: < Trafnie powiedział Duch Święty do ojców waszych przez proroka Izajasza.> ( Dz 28,25 )

Duch Święty był obecny podczas chrztu Pana Jezusa razem z Ojcem „ w jednej chwale i boskości, jak głosi formuła chrztu ustanowiona przez Pana Jezusa: <Idźcie i chrzcijcie wszystkie narody w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.> ( Mt 28,19 Właśnie to świadectwo powinno ostatecznie przekonać odstępców, ponieważ sami chrzczą posługując się tą formułą. Pismo Święte nazywa Ducha Świętego palcem Bożym: < Jeżeli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy.> (Łk 11,20 ) oraz: < Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy. > ( Mt 12,28 )

O mocy i wiedzy Ducha Świętego świadczą słowa Pisma: < Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga....Podobnie i tego co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży.> ( 1 Kor 2, 10.11)

O tym, że prorocy głosili za przyczyną Ducha Świętego, mówi sam Pan Jezus, kiedy w synagodze < podano Mu księgę proroka Izajasza. Otworzył ją i odczytał słowa: „ Duch Pański spoczywa na Mnie”( Łk 4,17) a zwinąwszy ją oświadczył: Dziś spełniły się słowa Pisma, któreście słyszeli.> ( Łk 4,29 ) Duch Święty „ przystał na stworzenie [Syna} wedle ciała, co w Ewangelii zapowiada Anioł Maryi: <Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem.> ( Łk 1,35 )

Święty Cezary zaleca, aby zapytać heretyków, czy bardziej grzeszy człowiek popełniający grzech przeciwko Bogu Ojcu, czy Duchowi Świętemu. Jeżeli odpowiedzą, że przeciwko Ojcu, niech wyjaśnią, jak rozumieją słowa: < Jeżeli ktoś powie słowo... przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie to mu odpuszczone ani w tym wieku, ani w przyszłym.> (Mt 12,32 )Nie może nie być Bogiem Ten, przeciwko któremu bluźnierstwo jest grzechem tak ciężkim, nie do odpuszczenia.

Duch Święty opisywany jest jako stwórca: < Mnie także stworzył Duch Boży. > (Hi 33,4 ) Gdy innowierca przyzna,że stworzenie nie może przebywać wszędzie należy przytoczyć słowa: <Gdzież odejdę daleko od Twojego ducha? Gdzie ucieknę od Twego oblicza?> ( Ps 103,30 ) Świadczą one o wszechobecności Ducha Świętego Duch Święty odpuszcza grzechy wedle słów Pana skierowanych do Apostołów: < Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone.> ( J 20,22 )

Bóstwa Ducha Świętego dowodzi Jego stałe występowanie z Ojcem i Synem. Tak pisze Św. Paweł: < Łaska Pana Jezusa i dar jedności w Duchu Świętym, niech będą z wami wszystkimi. > (2 Kor 13,13 ) Jedność Trójcy sławią głosy Aniołów i Archaniołów. Serafin śpiewając hymn: < Święty, Święty, Święty Pan Bóg zastępów. > ( Iz 6,3 ), głosi po trzykroć Świętego.

W dalszej części swoich dociekań biskup Cezary przedstawia dowody potwierdzające jedność działania Trójcy Świętej.

O przepowiadaniu Ojca mówią słowa: < Bóg w ten sposób spełnił to, co zapowiedział, że Jego Mesjasz będzie cierpiał.> ( Dz 3,18 ); o Synu: < Idźcie i donieście braciom, że idzie przed wami do Galilei, gdzie Go zobaczycie, zgodnie z tym, co zapowiedział. > ( Mk 16,7 ); o Duchu Świętym: <...musiało wypełnić się słowo Pisma, które Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida. > (Dz 1,16 )

I tak kolejno, słowami Pisma Świętego, biskup z Arles dokumentuje jedność działania osób Trójcy Świętej – Ojca, Syna i Ducha Świętego. Dotyczą one: Ich wielkości, miłości, wszyscy są dawcami pokoju, życia wiecznego, źródłem światła, objawiają, oświecają, posiadają wiedzę uprzednią, są wszechobecni, dobrzy, wymierzający karę, uświęcający i usprawiedliwiający, święci, potężni, mocni, działający, są źródłem, miłością odradzający, wskrzeszający, posiadający łaskę, mieszkający w wierzących,pieczętujący, przenikający, dający świadectwo, pokazujący, mówiący, objawiający. Ostatnim świadectwem jest; „ Ojciec jest prawdą, prawdą jest Syn i prawdą jest duch Święty. O Ojcu [głosi] Psalm: < Ty mnie wybawiłeś, Panie, Boże prawdy. > (Ps 30,6 ); o

Synu: < Prawda z ziemi wyrośnie. > (Ps 84,12) W Ewangelii zaś czytamy: < Ja jestem drogą i prawdą i życiem. > ( J 14,6 ) Natomiast o Duchu Świętym [ powiada] Ewangelia: <Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. > (J16,13 ). Taka oto jest jedność działania [ Ojca i Syna i Ducha Świętego ] i nie wahaj się, aby uwierzyć w jedność Trójcy.”

W zakończeniu biskup Cezary polemizuje z innowiercami i nie zgadza się z ich praktyką powtórnego chrztu. Katolicy przyjmujący powracających na łono Kościoła, robią to jedynie przez nałożenie rąk. to jedynie przez nałożenie rąk. Trzeba więc zadać arianom pytanie, czyją własnością jest chrzest ? Jeżeli uznają, że ich, znieważają sakrament przez powtarzanie. Oznaczałby to, że chrzczą; „...w Imię większego Ojca i w Imię mniejszego Syna i w Imię jeszcze mniejszego Ducha Świętego.” A wtedy katolicy zmuszeni byliby chrzcić powtórnie. Nie robią tego ponieważ uważają,że heretycy dobrze chrzczą, ale źle wierzą, bo chrzczą prawidłowo, według przykazania, ale błądzą powtarzając chrzest. Nie zważają na słowa Jezusa: <Kto raz został obmyty, nie potrzebuje być obmyty powtórnie. > ( J 3,10 )

Dzięki wodzie chrztu i ogniu Ducha Świętego, staje się chrześcijanin Bożym Darem ofiarnym: < ...jeśli się ktoś nie narodzi z wody i Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. > ( J 3,5 ) Aby je osiągnąć „ należy do śmierci szanować przyjęty przez siebie chrzest.” Ten, który godzi się na powtórny chrzest, bluźni przeciwko Duchowi Świętemu.

O łasce. Nauka dostojnego Cezarego przeciwko tym, którzy rozprawiają, dlaczego Bóg jednym ludziom daje łaskę a innym nie

Autorstwo dzieła O łasce nie budzi żadnych wątpliwości, mimo wyraźnych wpływów myśli Św. Augustyna. Było ono rozpowszechnione we wczesnym średniowieczu.

Niewielkich rozmiarów, zostało, podobnie jak O tajemnicy Trójcy Świętej, napisane w formie dialogu polemizującego ze zwolennikami semipelagianizmu. Spór dotyczy relacji między uczynkami a łaską. I znów, wykorzystując teksty biblijne, biskup Cezary wykazuje prymat łaski Bożej nad uczynkami. Tę prawdę podkreślał mocno w swoim nauczaniu, m. in. w kazaniach. Prawda ta została potwierdzona na synodzie w Orange, który zorganizował i przeprowadził.

Na pytanie postawione w podtytule dzieła,Cezary odpowiada, że świadczy ono o braku bojaźni Bożej. Na dowód przytacza słowa Pisma: < Człowiecze! Kimże jesteś, byś mógł się spierać z Bogiem? Czyż może naczynie gliniane zapytać tego, kto go ulepił. Dlaczego tak mnie uczyniłeś? > ( Rz9,20 ) Ci, którzy chcą przedkładać zasługi ludzkie nad łaskę Bożą są w wielkim błędzie. Zamiast pokory i wdzięczności objawiają swą pychę, odważają się sądzić Boga, Jego miłosierdzie i sprawiedliwość.

Święty Cezary zapytuje, czemu stawiając Bogu zarzuty „ co do nielicznych ludzi nie oskarżasz Go z powodu całego świata?” Mógłby on zapytać, czemu Bóg przyszedł zbawić świat po upływie tysięcy lat? Dlaczego wybrał naród Izraela i jedynie z nim zawarł przymierze? I dlaczego <...kiedy Najwyższy dzielił narody, ustanawiał granice ludów wedle liczby aniołów Bożych> ( Por Sdz 6,37.40 ), częścią swoją uczynił jedynie Izrael. I dlaczego obecnie ten lud pozostaje suchy, bez rosy Bożego miłosierdzia, a zyskały ją inne ludy. I wyjaśnia: „ Ponieważ Pan nasz i Zbawiciel powiedział w Ewangelii: <Bo gdyby w Tyrze i Sydonie, a także i w Sodomie działy się cuda, które dokonały się w Korozain, Betsaidzie i w Kafarnaum, już dawno by się nawróciły, siedząc w worze pokutnym i w popiele.> ( Por Mt 11,21.23 )

Bogu takie pytania mogą zadać, ponieważ Jezus w modlitwie do Ojca rzekł: <Nie proszę za światem, lecz za tymi, których Mi dałeś.> ( J 17,9 ) i dlaczego pan powiedział: < Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten komu Syn zechce objawić.> ( Por J 17,9 )

Cezary wymienia więcej takich zarzutów stawianych Bogu a następnie zadaje pytania swojemu adwersarzowi: „...czy może Bóg w jednym dniu uczynić świat katolickim?” Jeśli on zaprzeczy Będzie w wielkim błędzie, jeśli potwierdzi, trzeba przytoczyć słowa Apostoła mówiące: < ...O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki!> ( Rz 11,33 ) Rozmówca może twierdzić, że choć Bóg chce, aby każdy w Niego wierzył, nie wszyscy chcą to uczynić. Odpowiedź na pytanie, dlaczego tak się dzieje jest jedna. Nie potrafią tego uczynić bez Jego łaski.

Trzeba też zapytać, czy Bóg może nakłonić ku sobie wolę ludzką. Zaprzeczającemu należy przytoczyć słowa: < Nasz Bóg jest w niebie i w niebie i na ziemi czyni wszystko, co zechce.> ( Por Ps 115,3 ), oraz: < Któż bowiem woli Jego może się sprzeciwić? > (Rz 9,19 )

Ten, który twierdzi, że nie wszyscy będą zbawieni, może mówić jedynie o dorosłych, mających możliwość wyboru. Do takich nie należą dzieci, które nie miały ani woli, ani możliwości, by prosić o chrzest. Z drugiej strony są dzieci, które bez żadnych zasług dostępują łaski chrztu, choć nie mogły go pragnąć ani nań zasłużyć. Otrzymały go jedynie dzięki łasce Bożej. Są takie, które nie otrzymały chrztu z winy rodziców i takie, które niespodziewanie odeszły z tego świata.

Zamiast osądzać Boga, trzeba z pokorą uznać, że <...niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi.> (Rz 11,3 ) i dziękować Bogu za tych, którzy z Jego miłosierdzia otrzymują zbawienie. Przestrzega ich: <...aby uporczywie trzymając się własnej drogi usprawiedliwienia [ przez uczynki], nie poddali się usprawiedliwieniu pochodzącemu od Boga. > ( Rz 10,3 ) A oni „ swe zasługi zuchwale próbują przedkładać nad łaskę Bożą.”

Sądy Boże, otoczone tajemnicą, nigdy nie są niesprawiedliwe. Mówi, oby nie spełniły się słowa Pana Jezusa: <...kto nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma.> i radzi aby zastanowić się nad tymi: <kto ma, temu będzie dodane.> ( Mt 13,12 ) Święty Cezary wyjaśnia, że „ dodane będzie człowiekowi, który wyznaje, że wszystko, co posiada, zawdzięcza łasce Bożej.” Ten, co liczy na własne zasługi „ straci nawet to, co wydaje mu się, że posiada” i będzie, jak ten ewangeliczny faryzeusz, poniżony.

WYKŁAD OBJAWIENIA ŚWIĘTEGO JANA

Expositio in Apocalypsim – Wykład Objawienia Świętego Jana, jakkolwiek znany od dawna, ustalenie autorstwa Świętego Cezarego, również zawdzięcza Gustawowi Morinowi. Wymagało to pracochłonnych badań leksykalno – porównawczych.

Księga Apokalipsy była często komentowana już w starożytności, ale najwcześniejsze dokonania zachowały się w nielicznych fragmentach i wzmiankach.

Biskup Cezary w swoim dziele oparł się, na znaczącym komentarzu Tykoniusza ( IV w. ), które się nie zachowało. Święty Cezary prawdopodobnie korzystał z komentarzy innych autorów, ale zawarł w nim własne przemyślenia, dla osiągnięcia założonych celów wychowawczych. Mają one bowiem postać homilii,których było 19-ście i które, zdaje się, nigdy nie były wygłoszone publicznie.

W swojej egzegezie, posługującej się metodą alegoryczną, autor, po przytoczeniu fragmentu, daje jego objaśnienie, często popierając je fragmentem Pisma Świętego. Według niego treści Apokalipsy mają charakter chrystologiczny i eklezjologiczny, odnoszą się bowiem do Chrystusa i założonego przez Niego Kościoła. Z troski o Kościół, któremu przewodził,o jego ortodoksyjność, wynika stałe podkreślanie konieczności trwania w Nim poprzez zwalczanie licznych herezji, które są dziełem diabła. W prześladowaniach dotykających Kościół biskup Cezary widzi trudne doświadczenia jego oczyszczania i umacniania. Podkreśla, że tylko w Kościele i tylko za życia można dostąpić odpuszczenia grzechów Stąd w swoim komentarzu szczególnie wyraziście maluje okropność i nieuchronność kar wiecznych i pełną blasku wspaniałość szczęśliwości zbawionych.

I

WPROWADZENIE, CZYLI O SPOSOBACH OBJAŚNIANIA

 OBJAWIENIA


Autor zaznacza, że starożytni Ojcowie uważali Objawieni za dotyczące głównie dnia Sądu lub przyjścia Antychrysta, a opisywane wydarzenia miały miejsce zaraz po męce Chrystusa. Dlatego, jego zdaniem wszelkie symbole i alegorie należy odnosić do wydarzeń, które dokonują się w Chrystusie i Kościele, lub jako „...przepowiadanie za pomocą figury.”

SIEDEM KOŚCIOŁÓW I SIEDEM ŚWIECZNIKÓW


Trzy pierwsze rozdziały Apokalipsy są skierowane do Kościołów w Azji, a mianowicie: w Efezie,Smyrnie,Pergamonie,Tiatyrze,Sardes,Filadelfii i Laodycei. Kościoły te zostały obdarzone siedmiorakim duchem łaski, stanowią jeden święty Kościół katolicki. „ Uczynił nas królestwem – kapłanami dla Boga.” Ap 1,6 Tym, który to uczynił jest Chrystus. Świadczą o tym słowa Apostoła: „ Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem.” 1P 2,9.

SYN CZŁOWIECZY

„ Ujrzałem siedem złotych świeczników i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego...przepasanego na piersiach złotym pasem”Ap 1,12-13 Ktoś przepasany na piersiach złotym pasem to Chrystus Dwie Jego piersi, to dwa Testamenty, zaś pas to chór lub wielka liczba łączących się z Panem.

BIAŁE WŁOSY SYMBOLEM CHRZTU


„ Głowa Jego i włosy jak biała wełna, jak śnieg.” Ap 2,14 Białe włosy oznaczają ludzi odzianych w białe szaty, którzy po sakramencie chrztu są owcami Chrystusa. Śnieg to łaski spływające z nieba na neofitów. „ Oczy Jego jak płomień ognia.” Ap 1,14 Obraz oczu przedstawia przykazania Boże. Potwierdzają to słowa psalmu: „Twoje słowo, Panie, jest lampą dla moich stóp. Ps 119,105: oraz „ W ogniu wypróbowana jest Twoja mowa.” Ps 119,140.

ROZPALONE STOPY, CZYLI KOŚCIÓŁ W CZASACH OSTATECZNYCH


„ A stopy Jego podobne do libańskiego mosiądzu, jak gdyby w piecu rozżarzone.” Ap 1,15 Są one wizerunkiem Kościoła doznającego wielkich cierpień, hartującej próby ognia w czasach ostatecznych. Święty Cezary zauważa, że te wydarzenia - prześladowania i cierpienia już zachodzą. Mają one charakter oczyszczający. Wspomniany wyżej złoty pas na piersi można także rozumieć jako wiedzę duchową i czystość nauki, dane Kościołowi.

MIECZ OBOSIECZNY SYMBOLEM DWÓCH TESTSMENTÓW


„Miecz obosieczny wychodzący z Jego ust.” Ap 1,16 wskazuje na C Chrystusa, który obecnie przyniósł całemu światu dobra Ewangelii, a wcześniej, przez Mojżesza znajomość Prawa, jak napisał psalmista: „ Bóg raz powiedział, dwa razy to słyszałem” Ps 61,12.Oba Testamenty, Stary i Nowy, można nazwać mieczem obosiecznym.

SYMBOLIKA GŁOSU, WIELU WÓD I STÓP


„Głos Jego jak głos wielu wód” Ap 1,15 Wody oznaczają wielość ludów, głos przepowiadanie apostolskie, podobnie jak słowa mówiące o stopach podobnych do libańskiego mosiądzu, którymi idąc, głosili oni Słowo Chrystusa. O nich to powiadał prorok „ Jak piękne są stopy głoszących pokój, głoszących dobro.” Iz 52,7

SIEDEM GWIAZD, CZYLI KOŚCIÓŁ


„... w prawej swej ręce miał siedem gwiazd”, Ap 1,16 Gwiazdy są także obrazem Kościoła, któremu został dany od Ojca Duch siedmiorakiej łaski. Wymieniane imiennie Kościoły nie są jedynymi istniejącymi. Listy są kierowane do wszystkich istniejących Kościołów katolickich, które są jednym Kościołem Chrystusowym., o czym mówią słowa Apostoła do Tymoteusza: „...byś wiedział jak należy postępować w domu Bożym, który jest kościołem Boga żywego.” 1 Tym 3,15

PODSUMOWANIE


Siedem Kościołów to jeden Kościół katolicki, jak też i siedem świeczników. Świadek Wierny przepasany na piersiach to Chrystus piersi symbolizują dwa Testamenty. Złoty pas oznacza chór lub tłum świętych trwających na czytaniu Pisma lub modlitwie przy Chrystusie. Siedem gwiazd również odnosi si e do Kościoła.

II


LISTY DO KOŚCIOŁÓW

 

Ap 2 – 4


Biskup Cezary objaśnia słowa: „...ruszą świecznik twój” jako zapowiedź rozproszenia ludu z powodu grzechów. Dalej: „... będę z nimi walczył mieczem ust moich.” Ap 1,13; oznaczają one , że Bóg ogłosi przykazania, za których przekroczenie będzie karać. Kiedy Jan pisze:”Jego oblicze jak słońce, kiedy jaśnieje w swej mocy” Ap 1,16, ma na myśli zarówno Chrystusa jak i Jego Kościół, o którym mówił: „... wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.” Mt.13,43; por. Dn 12,3. Gwiazda poranna Ap 2,28, to pierwsze zmartwychwstanie dokonujące się dzięki łasce chrztu.

DWA SĄDY – WODY I OGNIA


Wizja Świętego Jana: „ drzwi otwarte w niebie i „ postawiony tron”, który „ był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika” Ap 4,1 – 2 wskazuje na dwa sądy – jeden dokonany przez wody potopu i drugi, który nastąpi na końcu świata przez ogień. Inne odczytanie odnosi się do sług Bożych doświadczających zarówno pomyślności jak i cierpień.”Szklane morze” Ap 4,6 jest darem chrztu, gdyż znajduje się „ przed tronem” Ap 4,6, a jest on udzielany przed nadejściem Sądu.

KONIECZNOŚĆ POKUTY


Słowa; „mam klucze śmierci i Otchłani” Ap4,6 dotyczą Chrystusa, który ochrzczonych wierzących , może od nich uwolnić, a także Kościoła, mającego prawo rozgrzeszania, „Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.” J 20,23.Często wymieniany w Objawieniu „ anioł człowieczy” symbolizuje ludzi Kościoła, którzy muszą czynić pokutę, a której nie potrzebują aniołowie niebiescy. Każdy człowiek, świecki i duchowny, ma być „zwiastunem” Bożym”,mówiącym o Bogu i o tym, jak przez pokutę osiągnąć życie wieczne.

KOŚCIÓŁ, KTÓRY TWORZĄ SPRAWIEDLIWI I NIESPRAWIEDLIWI


Siedem świeczników i jeden świecznik to obraz Kościoła, który ma siedmiorakie dary. Wobec tego to,co Jan mówi do siedmiu Kościołów, odnosi się do jednego Kościoła powszechnego. Kieruje do niego zarówno pochwały jak i nagany, bo są w nim zarówno sprawiedliwi jak i niesprawiedliwi, a to, co dotyczy poszczególnych Kościołów ma odniesienie do każdego człowieka w nim będącego. Kiedy padają słowa: „ Ten , który przechadza się wśród siedmiu złotych świeczników” A p 2,1 i dalej: „ruszę świecznik twój z jego miejsca, jeżeli się nie nawrócisz.” Ap 2,5 wskazuje na sąd, po którym to, co zostanie zabrane złym, otrzymają dobrzy , według słów Pisma : „...kto ma będzie mu dodane [ ...] Temu zaś, który nie ma, zabrane zostanie nawet to, co zdaje mu się, że posiada.” Mt 25,29.

DRZEWO ŻYCIA I MANNA, CZYLI KRZYŻ I EUCHARYSTIA


Słowa:„ Zwycięzcy dam spożyć owoc z drzewa życia, które jest w raju Boga Mego, należy rozumieć, że owocem tym jest owoc z drzewa Krzyża i że jest on w raju, który oznacza Kościół ubogi w duchu, ale jednocześnie bogaty we wszystko. Prześladowania Kościoła zapowiadają słowa: „...znosić będziecie ucisk przez dziesięć dni' Ap 21,9 ( liczba dziesięć, jako doskonała, ma być rozumiana jako cała doczesność.) Słowa skierowane do Kościoła pergamońskiego: „ Wiem, gdzie mieszkasz:, tam gdzie jest tron szatana.” Ap 2,13, są skierowane do całego Kościoła. „ Zwycięzcy dam spożyć manny ukrytej” Ap 2,17 odnoszą się do Eucharystii, jako chleba dającego życie. Ten, który spożywa Go niegodnie „ ...wyrok sobie spożywa „ 1Kor 11,29.

BIAŁY KAMYK I NOWE IMIĘ, CZYLI CHRZEST

„ I dam mu biały kamyk, a na kamieniu wypisane imię nowe, którego nikt nie zna oprócz tego, kto [ je ] otrzymuje.” Ap 2,17 Biały kamyk to ciało oczyszczone przez chrzest, na którym wypisane jest imię Chrystusa.

HEREZJA UKRYTA POD IMIENIEM CHRZEŚCIJANINA


Słowa skierowane do Kościoła w Tiatyrze: „ ...mam przeciw tobie to, że ślubowałeś niewieście Jezabel” Ap 2,20, dotyczą przełożonych Kościoła, grzesznych i niedbałych. Mogą też być odczytane, jako skierowane do heretyków, ponieważ o Jezabel mówi się jako o kobiecie,która „... nazywa siebie prorokinią”. Ap 2,20, czyli chrześcijanką, w rzeczywistości przywłaszczając sobie to imię. Nie nakładam na was nowego brzemienia.” Ap 2,20 oraz „ To jednak, co macie zatrzymajcie, aż przyjdę. A zwycięzcy i temu, co czynów mych strzeże do końca, dam władzę nad poganami.” Ap 2,27-28 Te słowa według Świętego Cezarego oznaczają, że nowe brzemię nałożone na Kościół, jest do udźwignięcia .Kościół „... rózgą żelazną będzie ich pasał: jak naczynie gliniane będą rozbici.” Ap 2,28 Rózga żelazna to surowość sprawiedliwości, którą Kościół, władzą Chrystusa, będzie zmuszał do poprawy sprawiedliwych i unicestwiał złych.

III


Ap 3 – 4


Biskup Cezary wzywa do zastanowienia się i nie lekceważenia słów: „ Znam twoje czyny, masz imię, [ które mówi ], że żyjesz, a jesteś umarły.” Ap 3,1, a oznaczają one, że tymi umarłymi są obciążeni grzechami śmiertelnymi, co potwierdza Pismo Święte: „ Ta dusza, która zgrzeszyła, sama umrze.” Ez. 18,20

CHRYSTUS JAKO BRAMA


„ To mówi Święty, Prawdomówny, Ten, co ma klucz Dawida Ten,co otwiera, a nikt nie zamyka, i Ten, co zamyka, a nikt nie otwiera.” Ap 3,7 Chrystus otwiera drzwi pukającym, zamyka przed obłudnikami. On mówi; „Oto postawiłem jako dar przed tobą drzwi otwarte. Ponieważ moc masz znikomą.” Ap 3,8 „ A na nim imię Boga mojego napiszę, i imię miasta Boga mojego, Nowego Jeruzalem, co z nieba zstępuje.”Ap 3,12 Imieniem Boga znaczeni są chrześcijanie, Nowe Jeruzalem, to Kościół niebiański rodzący się z Pana, w którym chrześcijanie ze starych ludzi stają się nowymi.

BOGACZE NIE DAJĄCY JAŁMUŻNY


Słowa: „ Jesteś ani gorący, ani zimny.”Ap 3,16 oznaczają bezużyteczność, mogą więc odnosić się do bogaczy nie dających jałmużny. Kolejne: „Radzę ci u mnie nabyć złota.” Ap 3,18 mają zachęcić do dokonywania dobrych uczynków, aby otrzymać od Boga bogactwo duchowe.

CHLEB, CZYLI KOŚCIÓŁ


„ Oto drzwi zostały otwarte do nieba. Wstąp tutaj i ci pokażę.” Ap 4,1 Otwarte drzwi to Chrystus, który jest Bramą do Nieba, czyli Kościoła, ujrzą je wszyscy wierzący w Chrystusa narodzonego, cierpiącego i zmartwychwstałego. W widzeniu Jana „ A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika, należy widzieć Kościół, w którym dokonał się sąd poprzez wody potopu drugi dopiero się dokona poprzez ogień.

DWUDZIESTU CZTERECH STARCÓW I KOŚCIÓŁ

„ Dokoła tronu ujrzałem dwadzieścia cztery trony, a na tronach dwudziestu czterech siedzących starców” Ap 4,4 Starcy to Kościół dwudziestu czterech starców to przełożeni Kościoła. Dwunastu z nich to apostołowie i zwierzchnicy, pozostali – reszta Kościoła „ A z tronu wychodzą błyskawice i głosy.” Ap 4,5 Mogą one dotyczyć heretyków, albo przepowiadania Kościoła. Głosy to słowa, błyskawice – cuda. „ Przed tronem szklane morze.” Ap 4,6 Oznacza ono chrzest, który odbywa się przed tronem, czyli przed Sądem.

CZTERY ZWIERZĘTA, CZYLI CHRYSTUS I KOŚCIÓŁ

„ A pośrodku tronu [ ...} cztery Zwierzęta, pełne oczu z przodu i tyłu.” Ap 4-6 Zwierzęta to cztery Ewangelie, oczy to przykazania Boże, oraz zdolność widzenia rzeczy minionych i przyszłych. Zwierzę podobne do lwa, ukazuje męstwo Kościoła, wół obrazuje cierpienie Chrystusa, to podobne do człowieka symbolizuje pokorę „ podobne do orła w locie” Ap 4,6, to Kościół, którego skrzydłami są dwa Testamenty. W obrazie czterech zwierząt Jan uznał go symbolem spełnionej w Chrystusie poczwórnej obietnicy.

STARCY I ŚWIADECTWA PISMA

„ I każde z nich miało po sześć skrzydeł.” Ap 4,8 Zwierzęta, mające razem 24 skrzydła, są obrazem dwudziestu czterech starców. Można też uznać, że sześć skrzydeł to świadectwa Starego Testamentu, uwiarygodniające przepowiednie Nowego Testamentu, w którym zapowiedzi starotestamentowych proroków spełniły się w Chrystusie. „... nie m; w starcach możemy też widzieć księgi Starego Testamentu oraz patriarchów i apostołów, a w błyskawicach i grzmotach przepowiednie i obietnice starotestamentowe. „Starcy rzucają przed tron swoje wieńce.” Ap 4,10 To, co posiadają, w całości przypisują Bogu i Jemu oddają w ofierze to, nad czym odnieśli zwycięstwo.

IV


AP V

ZAPIECZĘTOWANA KSIĘGA, CZYLI STARY I NOWY TESTAMENT

„ I ujrzałem na prawej dłoni Zasiadającego na tronie, księgę zapisaną wewnątrz i na odwrocie, Opieczętowaną siedmiu pieczęciami.” Ap 5,1 Mowa tu o Starym Testamencie na zewnątrz a w środku Nowym ukrytym w Starym, opieczętowaną siedmiu pieczęciami, z powodu wielości tajemnic niejasnych, aż do czasu Męki i Zmartwychwstania Chrystusa. „ I ujrzałem potężnego anioła obwieszczającego głosem donośnym: Kto godzien jest otworzyć księgę i złamać pieczęcie?” Ap 5,2 Jest nim Chrystus, który otworzył księgę przez poczęcie i narodzenie, zaś złamał je przez swą śmierć. „ A nie mógł nikt – na niebie i na ziemi, ani pod ziemią – otworzyć księgi ani na nią patrzeć.” Ap 5,3, co oznacza, że nikt nie mógł rozważać wspaniałości łask Nowego Testamentu. „ A ja bardzo płakałem, że nie znalazł się nikt godny, by księgę otworzyć, ani na nią patrzeć.” Ap 5,4. Opłakujący Jan jest figurą Kościoła osłabionego grzechami.

ZABITY BARANEK, CZYLI CHRYSTUS

 „ I ujrzałem między tronem z czworgiem zwierząt, a kręgiem starców stojącego Baranka, jakby zabitego.” Ap 5,6 Są one symbolem Kościoła. Baranek zabity to Kościół ze swoją Głową, umierający za Chrystusa, aby z Nim żyć. Może on też oznaczać męczenników Kościoła. „ Miał siedem rogów i siedmioro oczu, którymi jest siedem Duchów Boga wysłanych na całą ziemię.” Ap 5,6 Słowa te dowodzą, że tylko Kościół może posiadać Ducha Bożego. „ On poszedł i z prawicy Zasiadającego na tronie wziął księgę.” Ap 5,7. Zasiadający na tronie to Trójca Święta, od której Baranek ( Kościół ) odebrał księgę.

 NOWY TESTAMENT, CZYLI PIEŚŃ NOWA

„ Każdy mając harfę i złote czasze pełne kadzideł... I pieśń nową śpiewali.” Ap 5,8-9 Harfa, struna rozpięta na drewnie, to umęczone Ciało Chrystusa, czasze – wiara i krzew nowego Kapłaństwa, złamanie pieczęci – otwarcie Nowego Testamentu. „ I ujrzałem, i usłyszałem głos wielu aniołów ...mówili oni...Baranek zabity jest godzien wziąć potęgę i bogactwo i mądrość...” Ap 5,11-12 Anioły to ludzie, nazywani też synami Bożymi. Baranek zabity to Bóg, który stał się Człowiekiem i Jego Ciało, czyli Kościół, którego jest głową, oraz męczennicy. „ I usłyszałem jak wszyscy mówią: Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć i chwała na wieki.” Ap 5,13 Należy się ona Ojcu i Synowi, oraz Kościołowi. Chrystus – Baranek otrzymał władzę nie wedle boskości, ale wedle natury ludzkiej, jak powiedział w Ewangelii: „ Dana Mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi.” Mt 28,18

BIAŁY KOŃ I JEGO JEŹDZIEC, CZYLI CHRYSTUS I KOŚCIÓŁ

„...oto biały Koń, a siedzący na nim miał łuk i dano wieniec, i wyruszył jako zwycięzca.” Ap 6,2 Wspomniany koń jest obrazem Kościoła, jego proroków i apostołów..Zasiadający na nim to nie tylko Chrystus, ale i Duch Święty. Słowa Chrystusa, jak strzały, dosięgają serca człowieczego. Wieniec to obietnice Ducha Świętego. O koniu Pańskim mówił prorok: „ Odwiedzi Pan Bóg trzodę swoją, dom Izraela, i uczyni go sławnym jak swego rumaka w boju, i z niego wyjdzie wszelki prześladowca.” Za 10,3-4.

KOŃ CZERWONY, CZYLI LUD NIKCZEMNY

„ A gdy otworzył pieczęć drugą usłyszałem drugie zwierzę mówiące: „Przyjdź i zobacz. I wyszedł koń czerwony, a siedzącemu na nim dano odebrać ziemi pokój, by się wzajemnie ludzie pozabijali i dano mu wielki miecz.” Ap 6,3-4 Koń czerwony to przeciwnik zwycięskiego Kościoła. W tym symbolu ukrywa się lud przewrotny i nikczemny, umazany krwią diabła. Miecz ma zabrać ziemi pokój doczesny. Ma to miejsce, gdy za namową diabła, wśród ludzi szerzą się kłótnie, niezgoda i śmierć.

KOŃ BLADY, CZYLI LUD NIEGODZIWY I PRZEŚLADOWCY

Koń czarny wyszedł z trzeciej pieczęci: „ a siedzący na nim miał w ręce swojej wagę.” Ap 6,5 Waga to symbol sprawiedliwości, jeździec- diabeł – udaje, iż broni sprawiedliwości, podobnie jak ludzie niesprawiedliwi. Głos zwierząt, czyli Kościoła mówi: „ Nie czyń szkody winu i oliwie.” Ap 6,6 Wino i oliwa oznacza namaszczenie krzyżmem i Krew Pańską. „ Z czwartej pieczęci [wyszedł] koń blady, a który siedział na nim, miał imię Śmierć i Otchłań mu towarzyszyła: i dana mu została władza nad czwartą częścią ziemi, by zabijać mieczem ,głodem i morem, i przez dzikie zwierzęta ziemskie.” Ap 6,8 Koń blady jest obrazem ludzi niesprawiedliwych, którzy nie zaprzestają wszczynać prześladowań. Te trzy konie [czerwony, czarny i blady] są przeciwnikami konia białego, za jeźdźca mają diabła, który jest śmiercią. Razem obrazują głód, wojny i zarazę obecną i w czasach ostatecznych Ujrzane przez Jana „ pod ołtarzem dusze zabitych” Ap 6,9 to męczennicy. Kiedy zaś mówi o ostatnich prześladowaniach i wspomina czerwony księżyc i gwiazdy spadające z nieba (Ap ,12),ma na myśli tę upadłą część Kościoła – niesprawiedliwych.” Podobnie jak figowiec wstrząsany silnym wiatrem zrzuca na ziemię swe niedojrzałe owoce” Ap 6,13, tak od Kościoła odpadają niegodziwi.

ZNACZENIE CZTERECH KONI

Trzy konie zgromadzone, aby stoczyć ostatnią bitwę są symbolami głodu, wojny i zarazy. Koń biały oznacza słowo przepowiadane po całej ziemi. Koń czerwony – to przyszłe wojny, trupio blady – zarazy i śmierć.

VI


AP 6 – 8

„ I ujrzałem innego anioła,wstępującego od wschodu słońca. Wołającego do czterech aniołów ziemi. I zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano wyrządzić szkodę ziemi i morzu” Ap 7,2 Inny anioł to Kościół katolicki obdarzony mocą przekonywania i karania.

KOŃ CZARNY

Z trzeciej pieczęci wyszedł koń czarny, a „... siedzący na nim miał w ręce swojej wagę.” Ap 6,5 Siedzący, mając wagę posiada osąd sprawiedliwości.

ZNACZENIE CZTERECH KONI

Trzy konie wyruszyły po białym koniu i przeciwko niemu. Jeźdźcem koni jest diabeł i jego towarzysze. Zostały zgromadzone, aby stoczyć ostatnią bitwę. Sa one symbolem głodu, wojny i zarazy. Koń biały oznacza słowo przepowiadane po całym świecie. Koń czerwony zwiastuje wojny, które już się zaczęły a trupio blady symbolizuje zarazę i śmierć.

PIĄTA PIECZĘĆ I KREW MĘCZENNIKÓW

„ A gdy otworzył pieczęć piątą, ujrzałem przed ołtarzem Bożym dusze zabitych.” Ap 6,9 Ołtarz Boży to Kościół rodzący męczenników, którzy wołają przed ołtarzem, a ich wylana krew zrasza ziemię, jak czytamy w Piśmie: „ Krew brata twego głośno woła ku mnie z ziemi.” Rdz 4,10

SZÓSTA PIECZĘĆ I OSTATNIE PRZEŚLADOWANIE

„Gdy otworzył pieczęć szóstą, stało się wielkie trzęsienie ziemi i słońce stało się czarne jak włosienny wór, a cały księżyc stał się jak krew. I gwiazdy spadły na ziemię.” Ap 6,12-13 Słońce, księżyc i gwiazdy przedstawiają Kościół, którego tylko część ulegnie zagładzie. Z nieba spadają tylko niesprawiedliwi. To ostatnie prześladowanie dotknie cały okrąg ziemi, ale sprawiedliwi się ostaną.” Podobnie jak figowiec wstrząsany silnym wiatrem zrzuca na ziemię swe niedojrzałe owoce” Ap 6,12-13 Kościół jest tym drzewem, wiatr to prześladowania, a owoce to ludzie niesprawiedliwi, odrzuceni przez Kościół. „ I niebo znikło jak księga zwinięta” Ap 6,14 Niebo to obraz Kościoła, który odstąpił od niesprawiedliwych, księga zawiera tajemnice zamknięte przed niesprawiedliwymi., którzy nie chcą i nie mogą ich zrozumieć. „ A każda góra i wyspa zostały ruszone ze swoich miejsc.” Ap 6,14 Góra i wyspy również odnoszą się do Kościoła poruszonego w posadach przez ucieczkę prześladowanych sprawiedliwych lub przez porzucenie wiary przez niegodziwych, którzy tracą to, co posiadali, jak powiedziano: „...ruszę świecznik twój z jego miejsca.” Ap 2,5

NAWRÓCENIE DO CHRYSTUSA

„ I królowie ziemi i przywódcy ukryli się w jaskiniach i górskich skałach. I mówią :” Padnijcie i zakryjcie nas. Ap 6,15-16.To ci, którzy myśląc o dniu Sądu ku górom, czyli Kościołowi, zwracają się ku niemu, aby przez pokutę porzucić grzechy i uniknąć przyszłej kary. Słowa „... nie czyń szkody winu i oliwie” odnoszą się do grzesznika krzywdzącego sprawiedliwych, ukrytych w obrazie wina i oliwy, aż do czasu opieczętowania wszystkich.” Aż opieczętujemy czoła sług Boga naszego. Ap 7,3

DWANAŚCIE POKOLEŃ IZRAELA I KOŚCIÓŁ

„ I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela. Ap 7,4 Sto czterdzieści tysiecy stanowi cały Kościół. „ Potem ujrzałem: a oto liczny lud, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków.” Ap 7,9 Kościół obejmuje wszystkich wszczepionych do korzenia wiary, zarówno Judejczyków jak i pochodzących od pogan.

BIAŁE SZATY I CHRZEST

Na pytanie Starca: „ Kim są ci przyodziani w białe szaty? „ Ap 7,13, pada odpowiedź:: „ To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty w krwi Baranka.” Ap 7,4. Według Świętego Cezarego nie są nimi tylko męczennicy, ale cały lud należący do Kościoła, który opłukał swe szaty w krwi Baranka, czyli w łasce Bożej za przyczyną Jezusa Chrystusa. „ I nie porazi ich słońce, ani żaden upał.” Ap7,16 Przez chrzest przyoblekamy się w Chrystusa i napełnieni jesteśmy radością Ducha Świętego.

SIÓDMA PIECZĘĆ I ZŁOTA KADZELNICA, CZYLI O CIELE CHRYSTUSA

„ A gdy otworzył pieczęć siódmą, zapanowała w niebie cisza prawie na pół godziny i ujrzałem siedmiu aniołów, którzy stoją przed Bogiem, a dano im siedem trąb.” Ap 8,1-2Niebo i aniołowie są obrazem Kościoła, trąby to doskonałość jego przepowiadania. „ I przyszedł inny anioł i stanął przy ołtarzu, trzymając złote naczynie na żar.” Ap 8,3 Tym aniołem jest sam Jezus Chrystus, kadzielnica to święte Ciało, które złożył Bogu w ofierze. „ Anioł zaś wziął naczynie na żar i napełnił je ogniem z ołtarza.” Ap 8,5 Wziął Pan Ciało, czyli Kościół i napełnił go ogniem Ducha Świętego.

SIEDMIU ANIOŁÓW I SIEDEM TRĄB CZYLI PRZEPOWIADANIE KOŚCIOŁA

„ I pierwszy anioł zatrąbił i powstał grad i ogień zmieszany z krwią. I spadł na ziemię i spłonęła wszystka trawa zielona.” Ap 8,7 „ Drugi anioł zatrąbił i jakby wielka góra zionąca ogniem została w morze rzucona, a trzecia część morza stała się krwią. I trzecia część okrętów uległa zniszczeniu.” Ap 8,7-8 Płonącą ogniem górą jest diabeł, zniszczone okręty to ci, którzy przyjęli naukę heretyków. „ Trzeci anioł zatrąbił; i spadła z nieba wielka gwiazda, płonąca jak pochodnia.” Ap 8,10 Gwiazda spadająca z nieba czyli z Kościoła, to ludzie pyszni i bezbożni, posiadający władzę i bogactwo. „ A imię gwiazdy brzmi Piołun. I trzecia część wód stała się piołunem. I wielu ludzi pomarło od wód, bo stały się gorzkie.” Ap 8,11.Dotyczy to ludzi, którzy . ponownie przyjmują chrzest. „ Czwarty anioł zatrąbił i została rażona trzecia część słońca i trzecia część księżyca i trzecia część gwiazd.” Ap8,12Trzecia część Kościoła , w osobach niesprawiedliwych została boleśnie ugodzona, aby we właściwym czasie została ujawniona. „ A ujrzałem i usłyszałem jednego orła lecącego przez środek nieba, jak mówił donośnym głosem: Biada, biada, biada mieszkańcom ziemi...Ap 8,13 Orzeł to Kościół przepowiadający nieszczęścia czasów ostatecznych.

PODSUMOWANIE

Kościół „ inny anioł” Ap 7,2 woła do niesprawiedliwych, aby nie wyrządzali szkody „ziemi ani morzu” Ap 7,3, czyli jemu ani też sprawiedliwym „ winu i oliwie” Ap 6,6. Starzec pytający o opieczętowanych Ap 7,11, to przedstawiciel stanu kapłańskiego.144 tysiące opieczętowanych Ap 7,4 to niezliczona rzesza zbawionych, których szaty symbolizują dar Ducha Świętego i które obmyli we Krwi Baranka, czyli w sakramencie chrztu. Kolejne wersety zapowiadają prześladowania Kościoła, zagrzewając go do zwycięskiej walki. Anioły dmące w trąby, to Kościół przepowiadający. To samo oznaczają gromy i błyskawice. Anioł, który stanął przed ołtarzem ze złotą kadzielnicą Ap 8,3 jest obrazem Chrystusa, Kadzielnica to Jego święte Ciało, spalone w czasie męki wydające Ojcu miłą woń. Obrazy spalenia trzeciej części ziemi na głos pierwszej trąby anioła Ap 8,5, to kara dla ludzi pysznych i oddanych żądzom. Druga trąba zwiastuje górę spadającą do morza Ap 8,8, a jest nią diabeł, morze to doczesny świat. Wielka płonąca gwiazda Ap 8,10 obwieszcza upadek ludzi ważnych, którzy z powodu nieprawości odpadają od Kościoła. Ci, którzy pomarli od gorzkich wód Ap 8,11 to przyjmujący powtórny chrzest. Głos czwartej trąby uderzył w trzecią część gwiazd unicestwiając je Ap 8,12, był wymierzony w tych, którzy ulegają pokusie diabła i których dusze doznają zranienia grzechem. Orzeł wołający biada Ap 8,13 symbolizuje Kościół,który głosem kapłana obwieszcza dzień Sądu

VII

 

( AP 9)

 

STUDNIA CZELUŚCI, CZYLI GRZESZNICY W KOŚCIELE

„ I dano jej klucz do studni Czeluści. Ap 9 Gwiazda, czyli lud grzeszny, otrzymała klucz, symbol mocy otwarcia serca. „ I otworzyła studnię Czeluści. A dym uniósł się ze studni i od dymu studni zaćmiło się słońce i powietrze niczym z wielkiego paleniska. Ap 9,2 obraz przedstawia grzechy pysznych i niesprawiedliwych, które zaciemniają słońce, czyli Kościół, często przysłaniając świętych i sprawiedliwych.

KOŚCIÓŁ PODZIELONY NA DWIE CZĘŚCI I JEGO PRZEZNACZENIE

„ A z dymu wyszła szarańcza na ziemię i dano jej moc, jaką mają ziemskie skorpiony i powiedziano jej, by nie czyniła szkody trawie na ziemi [...}, ani żadnemu drzewu, lecz tylko ludziom. I dano jej nakaz, by ich nie zabijała.” Ap 9,3-5 Kary mają uświadomić ludziom Bożą sprawiedliwość, konieczność pokuty w dążeniu do poprawy. „ I ludzie szukać będą śmierci.” Ap 9,6, co oznacza zabieganie o śmierć dla zła. „ Na głowach ich jakby wieńce podobne do złotych. I miały włosy jakby włosy kobiet. I miały ogony podobne do skorpionowych, oraz żądła w swoich ogonach.” Ap 9,7-10 Złote wieńce to herezje, które udają, że są Kościołem, ogony skorpionowe oznaczają przywódców heretyckich. „ Mają nad sobą króla – anioła Czeluści. Imię jego po hebrajsku Abbadon, po grecku zaś Apollon, a po łacinie Niszczyciel. Ap 9,11 Anioł Czeluści to diabeł, Czeluść to ludzkość.

 SZÓSTA TRĄBA I RZEKA EUFRAT, CZYLI OBRAZ GRZESZNEGO LUDU

Głos skierowany do szóstego anioła nakazuje: „ Uwolnij czterech aniołów, którzy zostali związani nad wielką rzeką Eufratem.” Ap 9,13-14. Eufrat to grzesznicy. „ I zostali uwolnieni czterej aniołowie, gotowi na godzinę i dzień i miesiąc i rok, by zabić trzecią część ludzi.” A 9,15 Uwolnienie czterech aniołów zwiastuje początek ucisku. „ I tak ujrzałem w widzeniu konie i tych, co na nich siedzieli, mających pancerze barwy ognia, hiacyntu i siarki.” Ap 9,17. Konie to ludzie, a siedzący na nich to duchy nieczyste. „ A głowy koni, jak głowy lwów, a z pysków ich wychodzi ogień, dym i siarka.” Ap 9,17Ogień, dym i siarka to bluźnierstwa.” Bo ich ogony podobne do wężów.” Ap 9,19 Owe ogony to heretyccy kapłani.

ANIOŁ W OBŁOKU, CZYLI PAN W KOŚCIELE

„ I ujrzałem innego potężnego anioła, jak zstępował z nieba, obleczony w obłok, i tęcza była nad jego głową, a oblicze jego było jak słońce. A nogi jego jak słupy” Ap 10,1 Obleczony w obłok to Pan przyobleczony w Kościół, albo święte Ciało; tęcza to sąd, albo nieprzemijająca obietnica; oblicze jak słońce to Zmartwychwstały Pan; nogi jak słupy ognia oznaczają apostołów roznoszących nauczanie Chrystusa po całym świecie. „ Nogę prawą postawił na morzu, a lewą na ziemi. I zawołał donośnym głosem tak, jak ryczy lew.” Ap 10,2-3 Mowa tu o przepowiadaniu po całym okręgu ziemi.

SŁOWO ZAPIECZĘTOWANE DLA NIESPRAWIEDLIWYCH

„ A kiedy zawołał, siedem głosów przemówiło swym głosem, lecz usłyszałem głos mówiący z nieba: Zapieczętuj to, co siedem gromów powiedziało i nie pisz tego.” Ap 10,4 Proroctwo ma być niedostępne dla bezbożników i i niesprawiedliwych. „ I zaprzysiągł ów anioł, że zwłoki już nie będzie. Ale w dniach siódmego anioła, gdy zacznie grać trąba.” Ap10,6-7 Siódma pieczęć oznacza koniec prześladowań, przyjście Pana, zmartwychwstanie zmarłych.

PODSUMOWANIE

Gwiazda spadająca jest obrazem ludzi pysznych i bezbożnych odchodzących z Kościoła, którzy otworzyli serce dla diabła. Ich niegodziwość jest jak dym unoszący się ze studni zaćmiewając słońce. Ich grzechy przez prześladowania sprowadzają ciemność na świętych i sprawiedliwych, ale nie gaszą światła, gdyż ci nie godzą się współuczestniczyć w złu. Szarańcza, która wyszła z dymu Czeluści, nie czyni szkody tym, którzy przez doświadczenia ulegają poprawie. Ci, którzy mają wieńce podobne do złota, to heretycy udający, że są Kościołem, w przeciwieństwie do 24 starców będących obrazem Kościoła w złotych koronach. Przywódcy heretyków mają ogony podobne do ogonów skorpiona, panuje im król Czeluści, czyli diabeł Konie to ludzie pyszni, jeździec to diabeł i jego anioły, dym i siarka wydobywająca się z pysków to bluźnierstwa przeciw Bogu. Anioł obleczony w obłok to Zbawiciel, obłok to Kościół. Jego oblicze podobne do słońca wskazuje na Zmartwychwstanie. Nogi przypominające słupy ognia oznaczają apostołów, którzy mężnie głoszą naukę Jezusa po całym świecie. Słowo Boże zostało zapieczętowane dla niesprawiedliwych i bezbożnych, a otwarte dla sprawiedliwych i świętych.


VIII


( AP 10 – 11 )

KSIĘGA, CZYLI SŁODYCZ I GORYCZ PRZEPOWIADANIA

„ I poszedłem do anioła, aby dał mi księgę. I wówczas rzekł do mnie: Weź i połknij ją. A napełni wnętrzności twe goryczą, lecz w ustach twych będzie słodka jak miód.” Ap 10,9 Kościół, pragnąc pouczenia, prosi o księgę. Wnętrzności, które połknięta księga napełnia goryczą, symbolizują ludzi rozpustnych, usta to napełnieni duchem chrześcijanie, dla których jest ona słodka.

MIERZENIE ŚWIĄTYNI

„Potem dano mi trzcinę podobną do mierniczego pręta i powiedziano: Wstań i zmierz świątynię Bożą i ołtarz, i tych, co wielbią w niej Boga. Dziedziniec zewnętrzny świątyni pomiń zupełnie i nie mierz go.Bo został wydany poganom, i będą deptać Miasto Święte przez czterdzieści miesięcy. „ Ap 11,1-3 W słowach skierowanych do Kościoła jest nakaz,aby dokonał on oceny i przygotował się na czas ostateczny. Dziedziniec pozostający poza obrębem Kościoła, to heretycy i niegodziwi katolicy, którzy zostaną odrzuceni.

 DWAJ ŚWIADKOWIE , CZYLI DWA TESTAMENTY I KOŚCIÓŁ

„ I dam dwóm moim świadkom [władzę i będą prorokować....przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.” Ap 11,3. Biskup Cezary wyjaśnia, że owi świadkowie to dwa Testamenty, a ich oddziaływanie obejmuje okres prześladowania od Męki Pańskiej do czasu przyszłego pokoju. „ Oni są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, co stoją przed Panem ziemi.” Ap 11,14 Drzewa oliwne to dwa Testamenty, Świeczniki – Kościół. Drzewa – Testamenty wlewają do świecznika – Kościoła oliwę.

SPRZECIW WOBEC ŚWIADKÓW I KOŚCIOŁA

„ A jeśli ktoś chce ich skrzywdzić albo zabić, ogień wyjdzie z ich ust i pożre ich wrogów.” Ap 11,5 Krzywdziciele Kościoła będą zniszczeni przez ogień Boży. „ Mają oni władzę zamknąć niebo, by deszcz nie zraszał dni ich prorokowania.” Ap 11,5 Niebo ma być zamknięte, aby na wyschniętą ziemię nie spływało błogosławieństwo Kościoła. „A gdy dopełnią swojego świadectwa, Bestia, która wychodzi z Czeluści, wyda im wojnę, a gdy dopełni swego świadectwa zwycięży ich i zabije.” Ap11,7 Wydarzenia te nastąpią przed ostatnimi prześladowaniami. Zwycięży tych, którzy im ulegną, zabije wiernych Bogu.

ŚMIERĆ ŚWIADKÓW

„Będą leżeć na placach wielkiego miasta” Ap 11,9 i „Nadejdzie godzina, w której każdy, kto was zabije, będzie sądził, że oddaje cześć Bogu.” J 16,2 Święty Cezary zauważa, że czas krwawych prześladowań już jest i będzie trwał w przyszłości. „ I radują się nimi mieszkańcy ziemi, i ucztują, i podarunki przesyłają sobie nawzajem.” Ap 11,10 Tak się dzieje,kiedy niesprawiedliwi cieszą się z ucisku sprawiedliwych. „ Bo ci dwaj prorocy zadali im katusze.” Ap 11,10 Te katusze to kary, które z powodu lekceważenia Testamentów dotykają ludzi.

ZMARTWYCHWSTANIE ŚWIADKOW

„ A po trzech i pół dnia duch życia z Boga w nich wstąpił. I stanęli na nogi i wielki strach padł na tych, którzy ich widzieli. I usłyszałem z nieba donośny głos, który mówił:Wstąpcie tutaj.” I wstąpili w obłoku do nieba.” Ap 11,11-12 Święty Cezary podkreśla, że ci, którzy cieszyli się cierpieniem prześladowanych, sami teraz go doznają.

IX

( AP 11 -12 )

WIELKIE TRZĘSIENIE ZIEMI, CZYLI PRZEŚLADOWANIE KOŚCIOŁA

„ W owej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i runęła jedna dziesiąta część miasta i skutkiem trzęsienia ziemi zginęło siedem tysięcy mężów.” Ap 11,13 Runęła ta część Kościoła zbudowana na piasku. „ A pozostałych ogarnęło przerażenie i oddało chwałę Bogu.” Ap11,13 Cześć oddali Bogu ci,którzy zostali osadzeni na skale. „Potem świątynia Boga w niebie otwarła się. I Arka Przymierza ukazała się w Jego świątyni. I miały miejsce błyskawice i grzmoty i trzęsienia ziemi.” Ap 11,19 Święty Cezary tłumaczy ten werset jako obraz Kościoła, w którym objawiły się Tajemnice Wcielenia Chrystusa. Kościół to też Arka Przymierza a znaki towarzyszące oznaczają moc przepowiadania i chwały a także walki toczonej przez Kościół.

NIEWIASTA OBLECZONA W SŁOŃCE CZYLI W KOŚCIÓŁ

„Potem wielki znak ukazał się na niebie, Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami.” Ap 12,1 Ma pod stopami Kościół niesprawiedliwych, czyli ludzi fałszywych i złych chrześcijan. „ A na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.” Ap 12,1 Symbolizuje on dwunastu apostołów. Oblecznie w słońce oznacza nadzieję zmartwychwstania. „ Wielki smok barwy ognia ma siedem głów i dziesięć rogów. Ap 12,3 Smok, diabeł pragnący pożreć dzieci Kościoła, głowy to królestwa. „ A ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba: i rzucił je na ziemię.” Ap 12,4 Biskup Cezary uważa, że ogon to heretycy, którzy przez powtórny chrzest podporządkowują sobie gwiazdy niebieskie i strącają je na ziemię. Inne interpretacje przytoczone przez biskupa – ogonem jest diabeł i jego słudzy, albo upadłe, zbuntowane anioły. Natomiast zdanie: „ Aby urodzić, cierpi męki porodu.” Ap 12,12 tłumaczy, że cierpiącym męki porodu jest Kościół, który rodzi codziennie, zarówno w czasie pomyślnym jak i w przeciwnościach.

WALKA SMOKA Z NIEWIASTĄ

„ I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby, skoro porodzi, pożreć jej Dziecię.” Ap 12,4 Na rodzonych w mękach członków Kościoła stale czyha diabeł. „ I porodziła Niewiasta syna – mężczyznę. Ap 12. Jest nim Chrystus, zwycięzca diabła. „ a Niewiasta zbiegła na pustynię.” Ap 12,6 Pustynią jest świat doczesny, którego Kościołem kieruje Chrystus. Jego mocą Kościół „...depcze i miażdży niczym skorpiony i żmije, ludzi pysznych i bezbożnych, oraz wszelką moc szatana” Por. Rz 16,20 „ I nastąpiła walka na niebie. Michał i jego aniołowie walczyli ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie.” Ap 12,7 Według Świętego Cezarego Michał to symbol Chrystusa, a jego aniołowie to ludzie sprawiedliwi „ I wstąpił do walki Smok i jego aniołowie.” Ap 12,7 – czyli diabeł i ludzie mu posłuszni. „ I nie zwyciężyli ,nadto nie znalazło się dla nich miejsce w niebie.” Ap 12,8 – czyli wśród ludzi sprawiedliwych „ I został wygnany wielki Smok, wąż starodawny, który zwie się diabeł i szatan i z nim jego aniołowie. Ap 12,9 – diabeł i duchy nieczyste zostały wypędzone na ziemię z serc świętych do ludzi żyjących sprawami doczesnymi.

KRÓLESTWO BOGA TO KRÓLESTWO KOŚCIOŁA

„ I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego.” Ap 12,10 Czyli Kościoła, w którym, przez zwycięstwo Chrystusa, dokonało się zbawienie. „ Oto stało się zbawienie Pana naszego. Ponieważ został odrzucony oskarżyciel braci naszych.” Ap 12,10 Zdaniem Świętego Cezarego słowa te wypowiedzieli prorocy i sprawiedliwi, czego dowodzi wyrażenie „ nasz oskarżyciel”. Ich też głos złorzeczy ziemi: Biada tobie ziemio i morze, bo zstąpił na was diabeł pałając wielkim gniewem,świadom, że ma mało czasu.” A p 12,12 Diabeł wyrzucony z nieba, czyli z Kościoła świętych , zstąpił na tych, którzy upodobali sobie to, co ziemskie.

X


( AP 12 – 13 )

PRZEŚLADOWANIE NIEWIASTY PRZEZ SMOKA NA PUSTYNI, CZYLI PRZEŚLADOWANIE KOŚCIOŁA


„...kiedy ujrzał Smok, że został strącony na ziemię, począł ścigać Niewiastę, która porodziła Mężczyznę.” Ap 12,13 Diabeł przepędzony od świętych, tym bardziej na nich nastaje. „ I dano Niewieście dwa skrzydła orła wielkiego, by na pustynię leciała na swoje miejsce, gdzie jest żywiona przez czas i czasy i połowę czasu, z dala od Węża.” Ap 12,14 Skrzydła to dwa Testamenty przyjęte przez Kościół, dzięki którym odrzucił Węża. Słowo czas oznacza nieokreśloną liczbę lat. Pustynia to świat doczesny, o którym prorok Ezechiel powiedział: „ Synu człowieczy mieszkasz między skorpionami. Ez 2,6

„ A wąż za Niewiastą wypuścił z gardzieli wodę jak rzekę. Lecz ziemia przyszła z pomocą Niewieście i otworzyła ziemia swą gardziel, i pochłonęła rzekę. „ Ap 12,15-16. Rzeka to prześladowania, a ziemia Święci, przez których modlitwy są one powstrzymywane poprzez Chrystusa wstawiającego się i kładącego kres cierpieniom.

WALKA SMOKA ZA POMOCĄ PRZEŚLADOWAŃ I HEREZJI

„I rozgniewał się Smok na Niewiastę, i odszedł rozpocząć walkę z resztą jej potomstwa.” Ap 12,17. Smok, który poniósł klęskę zaczyna wzniecać herezje. „ I stanął na piasku morza.” Ap 12,18: tzn nad wielką liczbą heretyków. „ I ujrzałem Bestię wychodzącą z morza. Bestia, którą widziałem, podobna była do pantery, łapy jej – jakby niedźwiedzia, paszcza jej – niby paszcza lwa.” Ap 13,1-2 Bestia to bezbożni, pantera to różnorodność ludów, niedźwiedź – złośliwość i gwałtowność, lew mocne ciało i pełen pychy język. Święty Cezary zauważa, że w czasach Antychrysta jego królestwo będzie mieszaniną ludów i narodów. „ A Smok dał jej swą moc.” Ap 13,2 Jej, czyli Bestii. Heretycy, silni mocą diabelską niszczą obecnie Kościół, jak niegdyś poganie.

ZRANIONA ŚMIERTELNIE BESTIA I HEREZJE

„ I ujrzałem jedną z jej głów jakby śmiertelnie zranioną, a rana jej śmiertelna została uleczona.” Ap 13,13 Słowa o głowie jakby zranionej dotyczą heretyków, którzy udają, że wierzą w Chrystusa. Dzięki świadectwom Pisma katolicy niszczą herezje. Dopust szatana sprawia, że odżywając, heretycy nadal bluźnią i pozyskują nowych zwolenników. „I zadziwiła się cała ziemia, podążywszy za Bestią i pokłon oddali Smokowi, bo władzę dał Bestii. I Bestii pokłon oddali mówiąc: Któż jest podobny do Bestii i któż potrafi rozpocząć z nią walkę.” Ap 13,3-4. Heretycy szczególnie arianie uważają, że nikt od nich słuszniej nie wierzy. Diabeł zlecił a Bóg dopuścił, by wygłaszali bluźnierstwo, bowiem „Trzeba, aby istniały herezje, by dali się poznać wśród was ci, którzy znieśli próbę .” 2Kor 11-19 „ I dano jej możność przetrwania czterdziestu dwu miesięcy.” Ap 13,5 Według Świętego Cezarego to okres ostatniego prześladowania.” Zatem otworzyła swe usta dla bluźnierstw przeciw Bogu.” Ap 13,6 Wskazano tu na tych, którzy odeszli od Kościoła katolickiego i którzy bluźnili przeciwko Bogu i „przeciwko Jego przybytkowi i przeciwko tym, którzy mieszkają w niebie” Ap13,6, czyli przeciwko świętym i Kościołowi nazwanemu niebem, gdyż jest on Bożym przybytkiem. „ I dano jej wszcząć walkę ze świętymi i zwyciężyć ich i dano jej władzę nad każdym plemieniem i językiem i oddadzą jej pokłon mieszkańcy ziemi, których imię nie zostało zapisane w księdze życia Baranka Ap 13,7-8 Bestia zwycięży tylko niesprawiedliwych. Ostaną się dobrzy chrześcijanie. Ci nie zapisani zostali „ wyznaczeni od początku świata” Ap 13,11Święty Cezary zwraca uwagę na to,że Kościół ustanowiony i naznaczony jest w wiedzy uprzedniej Boga.

XI


( AP 13 – 14 )

BESTIA PODOBNA DO BARANKA, CZYLI KOŚCIÓŁ I HEREZJARCHOWIE

„ Potem ujrzałem inną Bestię, wychodzącą z ziemi: miała dwa rogi podobne do rogów Baranka a mówiła jak Smok.” Ap 13,11 Bestią jest Kościół heretycki, który obwieszczając Baranka,posługując się Testamentami ( dwa rogi,) skrycie sączy smoczą truciznę. Udając chrześcijaństwo, zwodzi naiwnych, których Pan przestrzega: „Strzeżcie się fałszywych proroków.” Mt 7,15 „ I uczynił ziemię i tych, którzy na niej są, aby uczcili pierwszą Bestię, której rana śmiertelna została zaleczona. I uczynił wielkie znaki, tak że sprawi, że ogień zstąpi z nieba na ziemię.” Ap 13,12-13 Ogień zstępujący z nieba, to heretycy i ich herezje, którzy oddalają się od Kościoła, o których powiedziano: „ Wyszli oni z nas, lecz nie byli z nas. „ J 2,19


ZNAMIĘ BESTII, CZYLI KŁAMSTWO W KOŚCIELE


„ Aby dała im znamię na prawej ich ręce i na czołach ich. Jeśli jacyś nie oddali czci Bestii, ani jej obrazowi, nie otrzymali napisu na czole, ani na swej ręce.” Ap 13,16 Święci poprzez znamię przyjmują Chrystusa, oszuści Bestię. Uważa się też, że mianem Bestii określa się bezbożne miasto Babilon, uznawane za symbol hańby. Jego zakłamani mieszkańcy, którzy nazywają się chrześcijanami, w oparciu o nieprawdziwy wizerunek :” Okazują bowiem pozór pobożności, ale wyrzekają się jej mocy.” 2Tym 3,5 Sprawiedliwi nie czczą Bestii i nie otrzymują napisu na czole i na ręce.


LICZBA BESTII I LICZBA CHRYSTUSA, CZYLI KLAMSTWO HERETYKÓW


Oni to sprawą: „...że nikt nie może kupić, ani sprzedać, poza tymi, którzy mają jako znamię albo imię Bestii, albo liczbę jej imienia. Tutaj zawarta jest mądrość. Którzy posiadają rozum, policzą imię Bestii. Liczbą ową jest człowiek.” Ap 13,1718 Człowiekiem tym jest Syn Człowieczy – Chrystus, którego imię przywłaszczyła sobie Bestia. „... a liczba jego sześćset szesnaście. Ap 13,8 Jan pisząc do Kościoła w Azji oznajmia słowa Chrystusa: „ Ja jestem Alfa i Omega”. Ich odczytanie i interpretacja nieomylnie wskazuje na Chrystusa.


BARANEK I STO CZTERDZIEŚCI CZTERY


TYSIĄCE, CZYLI CHRYSTUS I KOŚCIÓŁ


„ Potem ujrzałem: A oto baranek stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mające imię Jego i i imię Jego Ojca wypisane na czołach. I usłyszałem z nieba głos, głos jakby mnogich wód i jakby głos wielkiego gromu; a głos,który usłyszałem, [brzmiał tak] jak gdyby harfiarze uderzali w swoje harfy.” Ap 14,1-2 Te głosy są głosami owych stu czterdziestu tysięcy sprawiedliwych. „ To ci, którzy obcowaniem z kobietami się nie splamili.” Ap 14,4 Święty Cezary widzi w nich nie tylko dziewice, ale przede wszystkim Kościół strzegący swej czystej wiary. Potwierdzają to słowa Apostoła: „ Poślubiłem was przecie jednemu mężowi, by nas przedstawić Chrystusowi jako czystą dziewicę.” 2 Kor 11,2, czyli nie zabrudzoną cudzołożnym związkiem z heretykami. „ ... a w ustach ich kłamstwa nie znaleziono.” Ap 14,15 ,co Cezary tłumaczy tym, że przez chrzest i pokutę można stać się ludźmi dziewiczymi, bez kłamstwa.


PODSUMOWANIE – UPADEK BABILONU


„Potem ujrzałem innego anioła lecącego przez środek nieba, mającego odwieczną Dobrą Nowinę, by głosić ją mieszkańcom ziemi, mówiącego: „ Bójcie się Pana.” Ap 14,6-7 Święty Cezary wyjaśnia,że w aniele tym dostrzegano proroka Eliasza. „ A inny anioł przyszedł w ślad za nim mówiąc: „ Upadł, upadł wielki Babilon. Ap 14,8 Zapowiadał on przyszły pokój po upadku miasta wszelkiej pożądliwości i zepsucia, w przeciwieństwie do miasta Bożego – Kościoła i niebiańskiego życia. Babilon to miasto diabelskie. „ Upadł, upadł wielki Babilon, co winien zapalczywości swego nierządu, napoił wszystkie narody.” Ap 14,2 Słowa wszystkie narody oznaczają wszystkich pysznych i bezbożnych, znajdujących się w Kościele i poza nim.


SYN CZŁOWIECZY SIEDZĄCY NA OBŁOKU


„ Potem ujrzałem: oto biały obłok a na obłoku siedzącego Syna Człowieczego. Miał złoty wieniec na głowie a w ręku ostry sierp.” Ap 14,14 Syn Człowieczy – Chrystus owym sierpem oddziela katolików od heretyków, świętych od grzeszników, jak żniwiarz z Ewangelii. Jest On tym robotnikiem w swoim Ciele, czyli w Kościele.


TŁOCZNIA BOŻEGO GNIEWU


„ I wrzucił wielkiego do tłoczni Bożego gniewu. I wydeptano tłocznię poza miastem. Ap 14,19-20 Wielki to człowiek pyszny, który znajduje się poza Kościołem. „ A z tłoczni krew wytrysnęła aż po wędzidła koni na tysiąc i sześćset stadiów.” Ap 14,29 Zemsta dosięgnie każdego za krew przelaną w czasie ostatnich prześladowań. Obejmie cztery strony świata ( cztery razy czterysta daje sumę 1600 stadiów )


XII


( AP 15 – 16 )


SIEDEM PLAG


„ Potem ujrzałem na niebie znak inny – wielki i godzien podziwu: siedmiu aniołów trzymających siedem plag, tych ostatecznych, bo w nich się dopełnił gniew Boży.” Ap 19,1 Siedmiu aniołów to Kościół, plag jest siedem – ta liczba oznacza wielość i doskonałość. Gniew Boży dotknie hardy lud w sposób ostateczny, zgodnie ze słowami: „ ... i będę was karał siedmiokrotnie za wasze grzechy.” Kpł 26,24 „ I ujrzałem jakby morze szklane pomieszane z ogniem i zwycięzców Bestii nad morzem szklanym trzymających harfy Boże.” Ap 15,2 Morze szklane to źródło chrztu z ogniem Ducha, harfy to serca zwycięzców wysławiających Boga. Śpiewają oni „...pieśń Mojżesza, sługi Bożego i pieśń Baranka. Dzieła Twoje są wielkie i godne podziwu.” Ap 15,3 Te dzieła są zawarte w obydwu Testamentach „... potem ujrzałem, a oto została otwarta w niebie świątynia Świadectwa.” Należy ją rozumieć jako Kościół. Także siedmiu aniołów, którzy byli: „ Odziani w czysty len i przepasani przez swoje piersi złotymi pasami” Ap 15,6 to Kościół służący swemu Panu, którego przypominają ubiorem Ap 1,13


SIEDEM ZŁOTYCH CZASZ


„ I jedno z czterech Zwierząt podało siedmiu aniołom siedem czasz złotych pełnych gniewu Bożego.” Ap 15,7 Sprawiedliwym przynoszą życie wieczne, niesprawiedliwym śmierć, jak o tym napisano: „... dla jednych jest to zapach ożywiający – na życie, dla drugich zapach śmiertelny – na śmierć. 2 Kor 2,16 Modlitwy świętych, symbolizowane przez ogień wychodzący z ust świadków, są płomieniami dla tego świata i bezbożnych, którzy prześladują świętych. Plagi są karami duchowymi za popełniane grzechy śmiertelne i są one bolesne dla duszy jak wrzody.


DRUGA CZASZA


„ Drugi wylał swą czaszę na morze.” Ap 16,2 Święty Cezary uważa, że morze oznacza ziemię i ludzi, których dotknęła druga plaga. Grzech i brak poprawy rani świętych i gniewa Boga, tym bardziej, że obciążeni grzechem znajdują w nim upodobanie. Biskup Cezary na temat drugiej czaszy stwierdza jedynie, że zamianę wód w krew należy odczytywać jako „ obraz wszystkich aniołów ludów, czyli ludzi wewnętrznych, krwawiących w duszy.”


CZWARTA CZASZA


„ Czwarty anioł wylał swą czaszę na słonce i dotknął ludzi wielki żar.” Ap 16,8-9 Ten żar to przyszły ogień piekielny. Diabeł zabija w sercu swoich wyznawców, kary dosięgną ich w przyszłości. „ I bluźnili Imieniu Boga, który ma władzę nad tymi plagami a nie nawrócili się.” Ap 16,9 Dotknięci karami duszy pogrążają się w grzechu, bluźnią i prześladują świętych Pana.


PIĄTA I SZÓSTA CZASZA

„ Piąty anioł wylał swą czaszę na tron Bestii i w jej królestwie nastały ciemności. Gryźli swoje języki z powodu doznawanych cierpień. I nie nawrócili się.” Ap 16,12 Zaślepieni, bluźniąc działali na własną szkodę,, wzbudzając Boży gniew, ponieważ się nie nawrócili. „ Szósty anioł wylał swą czaszę na ową wielką rzekę Eufrat. I wyschła jej woda i plon ziemi, aby przygotowana była droga dla tych od wschodu słońca. Ap 16 ,12 Chodzi o przygotowanie drogi dla Chrystusa, na spotkanie którego wyruszą sprawiedliwi.


XIII


SĄD ( AP 16 -17 )


TRZY DUCHY NIECZYSTE: DIABEŁ BESTIA I FAŁSZYWI PROROCY


„ I ujrzałem wychodzące z paszczy Smoka i z paszczy Bestii i z ust Fałszywego Proroka trzy duchy nieczyste, jakby ropuchy.” Ap 16,13-14 Są to duchy złe, czyniące znaki. Według Świętego Cezarego Smok to diabeł, Bestia – ciało diabelskie, Fałszywy Prorok to przełożony ciała diabelskiego. Ropucha jest stworzeniem nieczystym z uwagi na zamieszkiwanie w błocie. Podobni są do niej obłudnicy, babrający się w grzechach i rozpuście i liczący na to,że zdążą się nawrócić przed śmiercią. Oni to zamiast naśladować sprawiedliwych, jak ropuchy taplają się w bagnie grzechu. Złe duchy, które symbolizują ropuchy „...wychodzą ku królom całego kręgu ziemi, aby ich zgromadzić na wojnę w wielkim dniu Pana.” Ap 16,4


DZIEŃ PANA


Określenie wielki dzień Pana oznacza przeciąg czasu od Męki Pańskiej do czasów obecnych. Może też oznaczać dzień Sądu, czy też ostateczne prześladowanie. Biskup Cezary przywołuje tu ostrzeżenie proroka Amosa: „ Biada oczekującym dnia Pańskiego. I cóż wam po dniu Pańskim?” Am 5,18, skierowane do tych, którzy żyją doczesnością, gromadzeniem majątku, licząc, że taka pobożność przyniesie zysk. Potwierdzają to słowa: „Biada wam, którzy jesteście syci.” Łk 6,25.


MIASTO PODZIELONE NA TRZY CZĘŚCI:KOŚCIÓŁ,HEREYCY I POGANIE

 

„ I nastąpiły błyskawice i grzmoty, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd ludzie zostali stworzeni i wielkie miasto rozpadło się na trzy części.” Ap 16,19 Kościół będzie podzielony na trzy części: pogan, heretyków wraz z fałszywymi katolikami oraz katolików. „ Miasta pogan runęły I wspomniał Bóg na wielki Babilon, by dać mu kielich wina swego gniewu. I pierzchła wszelka wyspa i gór już nie znaleziono. „ Ap 16,19-20 Jest to wizja upadku pogan i wszelkich odstępców, a ocalenia Kościoła symbolizowanego przez góry i wyspy. „ I grad ogromny o wadze niemal talentu spadł z nieba na ludzi. A ludzie bluźnili za plagę gradu, bo plaga jego była bardzo wielka.” Ap 16,21 Grad to zwiastun Bożego gniewu, wymierzonego w niesprawiedliwych.

 


WIELKA NIERZĄDNICA I BESTIA


„ I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, i powiedział do mnie: „Chodź, ukażę ci ukaranie wielkiej Nierządnicy, która siedzi nad wielkimi wodami, z którą nierządu dopuścili się królowie ziemi. I zaniósł mnie w stanie zachwycenia na pustynię i ujrzałem Niewiastę siedzącą na Bestii.” Ap 17,1-3 Bestia jest obrazem ludu niesprawiedliwego, zaś Niewiasta symbolizuje zepsucie bezbożnych.


PODSUMOWANIE


Według Świętego Cezarego Nierządnica, Bestia i Niewiasta stanowią jedno. Jest to ciało wrogie Barankowi, lud pysznych i bezbożnych chrześcijan, nie wstydzących się swych grzechów odkładających nawrócenie. Takie życie obraca się przeciwko nim, gdyż, jak mówi Cezary „ przez przemijającą słodycz, gotują dla siebie wieczną gorycz.” Określenie dzień Pański można znać za symbol spustoszenia, którego dokonali Tytus i Wespazjan podczas oblężenia Jerozolimy. Wielkie miasto obraz całego ludu rozpadnie się na trzy części: pogan, heretyków i chrześcijan. Ci ostatni zostaną wyłączeni, pozostali osądzeni przez Boga. Osąd ten dokonuje się poniekąd już w czasach obecnych prześladowań i wyraża się „ gradem gniewu Bożego, który dotyka wnętrza duszy ludzi pysznych. Nierządnica, Bestia i pustynia stanowią jedno,obrazując cały Babilon bezbożników wrogich Barankowi, prześladujących Kościół. Są nimi heretycy, poganie i niesprawiedliwi, Czyli pyszni, bezbożni katolicy – prześladowcy wiernych i pokornych członków kościoła. Kończąc podsumowanie Cezary zwraca się do słuchaczy z prośbą o modlitwę do Boga o nawrócenie przewrotnych odstępców, a wiernym, aby udzielił łaski wytrwałości w sprawiedliwych dziełach.


XVI


( Ap 17 )


NIEWIASTA SIEDZĄCA NA BESTII, CZYLI TŁUM PYSZNYCH


„ I ujrzałem Niewiastę siedzącą na Bestii szkarłatnej, pełnej imion bluźnierczych, mającej siedem rogów. A niewiasta była odziana w purpurę i szkarłat, cała ozdobiona złotem i drogim kamieniem, dzierżąc w swej ręce złoty puchar, pełen obrzydliwości i brudów swego nierządu.” Ap 17,3-4 Niewiasta symbolizująca bezbożny, pyszny tłum podległy diabłu, przedstawiona jest jako strojna, ozdobiona drogimi kamieniami, które symbolizują brudy obłudników, udających sprawiedliwych.


KOŚCIÓŁ PRZEŚLADOWANYCH PRZEZ


FAŁSZYWYCH CHRZEŚCIJAN, HERETYKÓW I POGAN


„ A jej czole wypisane imię tajemnica: „Wielki Babilon, Matka nierządnic i obrzydliwość ziemi I ujrzałem Niewiastę pijaną krwią świętych i krwią świadków. „Ap 17,5-6 Przeciwnicy Kościoła działają od środka i z zewnątrz. Od środka są nimi fałszywi chrześcijanie, na zewnątrz heretycy i poganie. W prześladowaniu Kościoła wykazują oni wspólnotę ducha. I tak chrześcijanie sprawiedliwi cierpią przez fałszywych chrześcijan. Święty Cezary przywołuje tu słowa Pisma Świętego: „Bo rzecz niemożliwa, żeby prorok zginął poza Jerozolimą.” Łk 13,33


BESTIA ZRODZONA Z BESTII


„ A Bestia była i nie ma jej, i ma wyjść z Czeluści, i pójdzie na zagładę” Ap 17,8 Została ona zrodzona z ludu niesprawiedliwego, gdzie ojcowie zradzają podobnych sobie synów. Biskup Cezary uważa, że wszystko, co powiedziano o Niewieście siedzącej na Bestii szkarłatnej, należy odnieść do pomazanego krwią ludu. Drogocenne ozdoby i złoty puchar wskazuje na obłudników, fałszywych chrześcijan. Niewiasta reprezentuje całą społeczność niesprawiedliwych , zawsze zwracających się przeciwko Kościołowi. Bestia, która wyjdzie z Czeluści, jest zapowiedzią tego, że z ludu niesprawiedliwego rodzić się będą równie niegodziwi. I nigdy nie zabraknie tych, którzy skrycie lub otwarcie będą zagrażać Kościołowi. Cezary ponawia modlitwę prośby. Tym razem o Boże miłosierdzie dla wiernych o wytrwanie w dobru, aby mogli usłyszeć słowa: „ Pójdźcie błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo. „ Mt 25,41


XV


( AP 17 – 18 )


PRZEŚLADOWCY KOŚCIOŁA


Są nimi królowie, którzy: „ Mają oni jedną wolę. I potęgę i władzę swoją dadzą diabłu. Ci będą walczyć z Barankiem a Baranek ich zwycięży; bo Panem jest panów i Królem królów – a także ci, co z nim są: powołani, wybrani i wierni.” Ap17,13-14 Ci bezbożni królowie jednoczą się w prześladowaniu sprawiedliwych aż do czasu, gdy święci obejmą królestwo, kiedy Baranek, Pan panów i Król królów zwycięży, ponieważ Bóg nie dozwala, aby Jego Kościół, czyli powołani, wybrani i wierni, był doświadczany ponad miarę Wedle słów Pana: „...wielu jest powołanych, lecz mało wybranych.” Mt 22,14


GNIEW I SĄD BOŻY


„ Rzekł do mnie anioł: Widzisz, gdzie ma siedzibę Niewiasta, to są i lud i tłumy i narody i języki; a dziesięć rogów, które ujrzałeś to ci, którzy nienawidzą nierządnicy.” Ap 17,15-16 Nierządnicy, symbolu życia pełnego zbytku nienawidzą też prześladowcy sprawiedliwych, gdyż nienawidzą siebie samych , jak powiada psalmista: „ Kto miłuje niegodziwość, nienawidzi duszy swojej.” Ps 10,6 „ I sprawiają, że jest opuszczona i naga. I jedzą jej ciało...” bo natchnął Bóg ich serca, aby wykonali Jego zamysł.” Ap 17,16-17 Bóg karze tych, którzy niesprawiedliwie korzystają ze świata. To, że jedzą jej ciało oznacza, że się wzajemnie gryzą i pożerają. Por Gal 5,15 „ I dadzą królestwo swoje Bestii, aż Boże słowa się spełnią.” Ap 17,17 Służący diabłu będą działać dopóki się nie wypełni Pismo i nie nastanie Dzień Sądu. „ Potem ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba i mającego wielką władzę a ziemia od chwały jego rozbłysła. I głosem potężnym tak zawołał: upadł, upadł Babilon ów wielki, i stał się siedliskiem demonów i kryjówką wszelkiego ptaka nieczystego i budzącego wstręt. „ Ap 18,1-2 Takim miastem, które zdolne jest pomieścić każdą duszę nieczystą jest tylko miasto piekielne.


XVI


( Ap 18 – 20 )


BABILON I JERUZALEM, CZYLI GRZESZNICY I ŚWIĘCI


Pod nazwą Babilonu należy rozumieć ludzi pysznych, rozpustników i bezbożników. Kiedy mówi się o Jeruzalem jako o objawieniu pokoju myśli się o świętych. O niesprawiedliwych anioł mówi: „...ponieważ wino zapalczywości wypiły wszystkie narody i królowie ziemi, którzy dopuścili się z nią nierządu, a wszyscy kupcy ziemi wzbogacili się ogromem jej przepychu. Ap 18,3 Upadek Babilonu spowodowany jest przez wszystkie narody. Przez nierząd i wzajemne deprawowanie królowie i kupcy bogaci są jedynie w grzechy.


PODZIELONY BABILON, CZYLI NAWRÓCENIE GRZESZNIKÓW


„ I usłyszałem inny głos z nieba: Ludu mój, wyjdźcie z niej, abyście nie mieli udziału w jej grzechach i żadnej z jej plag nie podlegali. „ Ap 18,4 Wtedy, gdy niesprawiedliwi się nawracają, odchodzą z Babilonu do Jeruzalem. Tak nawoływał prorok: „ Wyjdźcie osobno, wy, którzy niesiecie naczynie Pańskie.” Iz 52,11


WYJŚCIE Z BABILONU, CZLI PRZEMIANA ŻYCIA


Wychodzenie z Babilonu należy rozumieć w sensie duchowym, jako porzucenie niegodziwego życia. Wszędzie żyją obok siebie mieszkańcy Jeruzalem i Babilonu i choć żyją obok siebie cieleśnie, sercem są sobie dalecy. Życie niesprawiedliwych związane jest z ziemią, z którą łączą wszystkie nadzieje, podczas, gdy dążenia sprawiedliwych kierują się ku niebu. Tak nawołuje głos słyszany przez Jana: „ Ludu mój, wyjdźcie z niej, abyście nie mieli udziału w jej grzechach i żadnej z jej plag nie podlegli: bo grzechy jej narosły - aż do nieba . Odpłaćcie jej tak, jak ona odpłacała.” Ap 18,4-6 Słowa o odpłacie Bóg kieruje do swego Kościoła, z niego to wychodzą na świat wszystkie plagi widzialne i niewidzialne. Pyszni mieszkańcy Babilonu mówią: „ Zasiadam, jak królowa i nie jestem wdową, i z pewnością nie zaznam żałoby, dlatego w jednym dniu nadejdą jej plagi: śmierć i smutek, i głód i ogniem będzie spalona.” Ap 18,7-8 Ten jeden dzień, to krótki czas życia doczesnego, w czasie którego zostaną zniszczeni duchowo i cieleśnie mieszkańcy Babilonu. Kary duchowe będą tym cięższe, im bardziej chełpili się swą niegodziwością i nie będą godni cierpieć pośród synów Bożych, jak o tym mówi Pismo: „ Nie doznają ludzkich utrapień ani [z innymi] ludźmi nie cierpią i stąd zawładnęła nimi ich pycha.” Ps 78,5-6


LAMENT KRÓLÓW ZIEMI NAD UPADKIEM BABILONU


„ Bo mocny jest Pan Bóg, który ją osądził, i będą płakać i lamentować nad nią królowie ziemi, którzy nierządu się z nią dopuścili. Ap 18,8-9 Lament królów dotyczy tego, co tracą z pomyślności doczesnej a nie z powodu ich nieprawości. Mówią oni: „ Biada, biada wielka stolico, Babilonie, stolico potężna! Bo w jednej godzinie sąd na ciebie przyszedł. „ Ap 18,10 Opłakują oni zagładę świata doczesnego, który na krótki czas uniknął kary.


LAMENT NIESPRAWIEDLIWYCH NAD UPADKIEM BABILONU


„ A handlarze koni i powozów i ciał, [niewolników], którzy wzbogacili się przez to, staną z dala, płaczący i lamentujący, mówiąc: Biada, biada wielka stolico, odziana w bisior, purpurę i szkarłat, cała zdobna w złoto, drogie kamienie i perły.” Ap 18,13; Ap18,1516 Płaczą ci,którzy zostali pozbawieni swoich dostatków. „ A wszelki sternik i każdy żeglujący po morzu i marynarze i wszyscy, co pracują na morzu, stanęli z dala i zawołali, widząc dym pożaru.” Ap 18,17 W tym obrazie Cezary dostrzega opłakiwanie swoich nadziei przez wielbicieli doczesności i niegodziwych najemników. „ I ujrzałem Bestię, i królów ziemi, i wojska ich, zebrane po to, by stoczyć bój z Siedzącym na koniu, i z Jego wojskiem. Ap 19, 19 Bestia – diabeł i jego wojsko – jej służalcy wydają walkę Siedzącemu na koniu, czyli Chrystusowi. „ Potem ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba, który miał klucz od Czeluści i wielki łańcuch w ręce. I pochwycił Smoka, Węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.” Ap 20, 1-2 W Czeluści Cezary widzi

symbol niesprawiedliwego ludu. Wielki łańcuch w ręce oznacza przekazanie przez Boga władzy do pochwycenia i uwięzienia diabła. Obraz ten dotyczy pierwszego przyjścia Pana . Oddzielając diabła od wierzących, posłał go do Czeluści, czyli ludu niesprawiedliwego.

 

XVII


( AP 18 – 20)


MESJASZ – SĘDZIA


Święty Cezary zwraca się do słuchaczy z prośbą, aby usłyszaną treść lektury przyjęli w zgodzie z sumieniem oraz uwagą w sercu.


BIAŁY KOŃ I JEGO JEŹDZIEC, CZYLI CHRYSTUS I JEGO KOŚCIÓŁ


Jan w swojej wizji mówi ,że ujrzał: „ ... niebo otwarte, a oto biały koń, a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym [...] Oczy Jego jak płomień ognia, a wiele diademów na Jego głowie. Ma wypisane imię, którego nikt nie zna prócz Niego. Odziany jest w szatę we krwi skąpaną.” Ap 19,11-12 Szatą, w którą był odziany Chrystus, zaplamioną krwią podczas Jego Męki, jest Kościół. „ A nazwano Go imieniem Słowo Boga. A wojska, które są w niebie towarzyszyły Mu na białych koniach. Ap 19,13-14 Kościół naśladuje Baranka przez czystość cielesną, na to wskazuje określenie „ w biały czysty bisior” Ap 19,14 „ A z Jego ust wychodzi miecz ostry, by nim uderzyć narody: On będzie je pasł rózgą żelazną i On wydeptuje tłocznię wina zapalczywości i gniewu Boga wszechmogącego.” AP 19,15 Mieczem broni on sprawiedliwych, karze niegodziwych, na razie dopuszcza zło, które czynią, potem będzie ich deptał poza Kościołem, gdy wyda ich w ogień piekielny. „ A na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię: Król królów i Pan panów.” Ap 19,16. Kościół króluje przez służbę dla Chrystusa zwyciężając grzechy i błędy.


UCZTA BOŻA, CZYLI WEJŚCIE POGAN DO KOŚCIOŁA


„ I ujrzałem innego anioła stojącego w słońcu i zawołał on głosem donośnym do wszystkich ptaków lecących przez środek nieba.” Ap 19,17 Przyjmuje się, że ptaki lecące przez środek nieba są obrazem Kościoła. „ Pójdźcie, zgromadźcie się na wielką ucztę Boga, aby pożreć trupy królów, trupy wodzów i trupy mocarzy,trupy koni i tych,co ich dosiadają,trupy wszystkich wolnych i niewolników, małych i wielkich.” Ap 19,17-18 Przez ten obraz tłumu, wydanego na pożarcie, należy przyjąć, że Kościół włączając narody przyjmujące wiarę, spożywa je duchowo.

TYSIĄC LAT – CZAS KOŚCIOŁA


„... zamknął [ go ] i pieczęć na nim położył, by już nie zwodził narodów, aż tysiąc lat się dopełni. A potem na krótki czas ma być uwolniony. Ap 20,3 Mowa tu o diable ,tysiąc lat liczy się od przyjścia Pana, który zakazał diabłu zwodzenia narodów, aby mogły pojednać się z Bogiem narody przeznaczone do życia. „ A potem ma być na krótki czas uwolniony, gdy się objawi człowiek grzechu.” Ap 20,3 Będzie to w czasach Antychrysta, który otrzyma władzę wszczynania prześladowań.


BABILON,CZYLI BEZBOŻNICY, KTÓRZY PRZEŚLADUJĄ KOŚCIÓŁ


„ Biada, biada, owej wielkiej stolicy, w której się wzbogacili wszyscy, co mają okręty na morzu, ponieważ przepadła w jednej godzinie. Wesel się nad nią niebo, i święci, i apostołowie, i prorocy AP 18,19-20 zauważa , że Babilon to nie tylko bezbożna stolica, trwa ona w ludziach niesprawiedliwych na całym świecie, którzy prześladują sprawiedliwych. „ I potężny jeden anioł dźwignął kamień młyński, i rzucił w morze mówiąc:Tak za jednym zamachem Babilon, wielka stolica, zostanie rzucona.” Ap 18,21 Podobnie jak ściera się kamień młyński, tak upływ czasu ściera zwolenników doczesnego świata. „ I już jej nie będzie można znaleźć. I głosu harfiarzy, śpiewaków, fletnistów, trębaczy już w niej się więcej nie usłyszy. [...] bo kupcy twoi byli możnowładcami na ziemi, bo twymi czarami mamione zostały wszystkie narody i w niej znalazła się krew proroków i świętych, i wszystkich zabitych przez ciebie na ziemi. Ap 18,21-24 Babilon to niesprawiedliwi, którzy pokolenie po pokoleniu, aż do końca świata, prześladują Kościół Boży, przelewając krew sprawiedliwych, tak jak była przelana krew Abla i kapłana Zachariasza.


PODSUMOWANIE


Biały koń to Kościół, jeździec – Chrystus, szata spryskana krwią symbolizuje męczenników. Wojsko niebieskie to Kościół, miecz dwusieczny jest obrazem mocy Chrystusa, rózga – sprawiedliwości. Tłocznia gniewu Bożego działa już w czasie obecnym, dopuszczając prześladowania, aby w przyszłości posłać sprawców, którzy nie odbędą pokuty, do piekła. Anioł stojący w słońcu i ptaki lecące po środku nieba również są obrazem Kościoła. Także uczta, na której mają być pożarte trupy królów i wodzów dotyczy Kościoła, gdyż przyjmowane na łono Kościoła narody zostają przez niego pożarte w sposób duchowy. Diabeł został związany, aby przez tysiąc lat nie zwodził ludzi. Uwolniony, wraz z nadejściem Antychrysta, będzie działał z większym okrucieństwem. Babilon żyje na całym świecie w ludziach niesprawiedliwych, uciskających sprawiedliwych. Upływ czasu, jak kamień młyński, zetrze miłośników doczesnego świata. Babilon stanowi społeczność,

która po całym świecie prześladuje świętych. Miasto Henoch, zbudowane przez Kaina na krwi jego brata, oznacza przyszłe pokolenia niesprawiedliwych, prześladujących Kościół, aż do skończenia świata. Podsumowanie kończy prośba, skierowana do Osób Trójcy Świętej o uwolnienie od prześladowań.


XVIII


( AP 19 – 22 )


UKARANIE WIELKIEJ NIERZĄDNICY


„ Usłyszałem wielki głos licznych ludów w niebie mówiący: Alleluja! Zbawienie i chwała i moc u Boga naszego, bo wyroki Jego są prawdziwe i sprawiedliwe, bo osądził Wielką Nierządnicę, co znieprawiła nierządem swym ziemię i zażądał od niej poniesienia kary za krew swoich sług.” Ap 19,1-3 Tak będzie głosił pokój Kościół, gdy dokona się rozdział i odejdą od niego wszyscy niesprawiedliwi by zostać spalonymi w wiecznym ogniu. „ A dym ich wznosi się na wieki wieków.” Ap19,3 Święty Cezary przestrzega – aby uniknąć takiego losu, należy nie popełniać grzechów ciężkich. O dymie mówi się, że on wznosi się, a więc i obecnie , a wydają go ludzie pożądliwi, pyszni i cudzołożni. Jak Babilon palony jest stopniowo, tak Jeruzalem stopniowo przechodzi do raju w swoich świętych. „ I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos mnogich wróbli, i jakby głos potężnych gromów, które mówiły: Alleluja, bo zakrólował Pan Bóg nasz , Wszechmogący. Weselmy się i radujmy, i oddajmy Mu chwałę, bo nadeszły Gody Baranka, a Jego Małżonka się przystroiła i dano jej przyoblec bisior lśniący i czysty.” Ap19,6-8 Małżonka to Kościół, jego bogaty strój, to nagroda za dobre czyny. „...żyli i królowali z Chrystusem tysiąc lat.” Ap 20,4 Mowa tu o wiernych Chrystusowi męczennikach i tych, którzy oparli się zakusom szatana. Wspomniane tu tysiąc lat oznacza, że żyją oni i królują w czasach obecnych, o czym napisano: „ to jest pierwsze zmartwychwstanie.” Ap 20,5 Święty Cezary wyjaśnia, że pierwsza śmierć następuje za tego życia przez grzech, pierwsze zmartwychwstanie przez chrzest i każde odpuszczenie grzechów. Tak jak napisano: „ Błogosławiony i święty, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; nad tym nie ma władzy śmierć druga i będą z Nim królować tysiąc lat.” Ap 20,6


KOŃCOWA WALKA PRZECIW SPRAWIEDLIWYM


„ A gdy dobiegnie końca tysiąc lat, z więzienia swego szatan zostanie zwolniony I wyjdzie, by omamić narody z czterech narożników ziemi.” Ap 20,7-8 W czasach Antychrysta szatan będzie starał się omamić wszystkich, ale nie uda mu się pozyskać pokornych, prawdziwych

chrześcijan. „ I wyszli diabeł i jego lud na powierzchnię ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane.” Ap 20,9 Miasto umiłowane to Kościół. „ I zstąpił ogień od Boga z nieba i pochłonął ich.”Ap 20,9 Ów ogień Cezary tłumaczy dwojako. Ci, którzy uwierzyli w Chrystusa, wchodząc do niego są pożerani ogniem Ducha Świętego, drudzy są pochłaniani przez ogień swych grzechów. „ A diabła, który ich zwodzi, wrzucono do jeziora ognia siarki, tam gdzie są Bestia i Fałszywi Prorocy.” Ap 20,10 Dotyczy to heretyków i fałszywych chrześcijan, którzy są przyczyną cierpień Pana Jezusa. I będą cierpieć katusze na wieki wieków.” Ap 20,10


KSIĘGA ŻYCIA


„ I ujrzałem umarłych wielkich i małych, stojących przed tronem: i otwarto księgi, i inną księgę otwarto, która jest księgą życia każdego. I osądzono zmarłych z tego, co w księgach zapisano, według ich uczynków.” Ap 20,12 Święty Cezary sądzi, że otwarte księgi to Testamenty, według których Kościół zostanie osądzony. Księga życia każdego człowieka zawiera pamięć o naszych uczynkach. „ I Śmierć i Otchłań wydały zmarłych, co w nich byli. Śmierć i Otchłań wrzucono do jeziora. Ap 20,13 Morze, czyli świat doczesny wydało tych, których dzień Sądu zastał żywymi, Śmierć i Otchłań zmarłych wcześniej. Śmierć to diabeł i jego lud, podobnie jak ci nie zapisani w księdze życia, zostali wrzuceni do jeziora ognia.


NOWE NIEBO I NOWA ZIEMIA


„ I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły i morza już nie ma. I Miasto Święte Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica strojna w swe klejnoty dla swego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący z nieba: Oto przybytek Boga z ludźmi i zamieszka wraz z nimi i będą oni Jego ludem, i sam Bóg z nimi będzie ich Bogiem. I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie i nie będzie płaczu.” Ap 21,1-4. Wszystko to zostało powiedziane o chwale Kościoła po zmartwychwstaniu. „ I powiedział: Napisz: Słowa te wiarygodne są i prawdziwe. I rzekł mi: Jam Alfa i Omega, Początek i Koniec. Ja pragnącym dam pić darmo ze źródła życia. Ap 21,5-6 Ostatnie zdanie święty Cezary wyjaśnia, że pragnący odpuszczenia grzechów, będą napojeni ze źródła chrztu. „ Zwycięzca to odziedziczy i będę mu Bogiem, a on będzie mi synem. A dla tchórzów, niewiernych, obmierzłych, zabójców, rozpustników, guślarzy, bałwochwalców i wszelkich kłamców: udział w jeziorze gorejącym ogniem i siarką. To jest śmierć druga.” Ap 21,7-8


PODSUMOWANIE


W dniu Sądu Kościół oczyści się z niesprawiedliwych i nadejdą Gody Baranka, czyli Chrystusa i Kościoła. Jego Małżonka symbolizuje świętych odzianych w sprawiedliwość. Tysiąc lat należy rozumieć jako czasy obecne, w których królują święci nie dający się, z Bożą pomocą, pokonać grzechom. Pierwsze zmartwychwstanie, to powstanie do życia przez chrzest, gdyż pierwszą śmierć powoduje grzech a zmartwychwstanie następuje po jego odpuszczeniu. Święci królują wśród ucisku świata i nie wolno wątpić w ich królowanie na wieki. Prześladowania sprawiedliwych przez sługi diabła obejmują cały świat, określony tu jako cztery narożniki świata. Wyrażenie „ ogień z nieba, który pochłonął ich”, może dotyczyć tych, którzy idą na zatracenie, lub wchodzących do Kościoła, których strawił duchowo ogień Ducha Świętego. Otwarte księgi to Testamenty Boże. Według każdego z nich będzie sądzony Kościół. Księga życia każdego człowieka zawiera pamięć o jego uczynkach. W dniu Sądu nic nie pozostanie w ukryciu. Morze, symbol doczesności, wydało zmarłych, którzy w czasie przyjścia Chrystusa żyli, natomiast Śmierć i Otchłań wydały tych, którzy w dzień Sądu byli w grobach. Słowa o Śmierci i Otchłani wrzuconych do jeziora ognia dotyczą diabła i jego ludu, którzy nie zasłużyli na osądzenie. Kościół wszystkim pragnącym odpuszczenia grzechów przez wody chrztu daje „ darmo pić ze źródła wody życia. Podsumowanie kończy się wyrażeniem pragnienia, aby spełniła się obietnica „ zwycięzca to odziedziczy i będę mu Bogiem, a on będzie Mi synem.” Ap 21,7


 

XIX


( AP 21 – 22 )


NIEBIAŃSKIE JERUZALEM


„ Chodź ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka. I uniósł mnie w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą i ukazał mi Miasto Święte Jeruzalem zstępujące z nieba od Boga.” Ap 21,7 Miasto na górze i Oblubienica Baranka to Kościół. Niósł go Pasterz na swoich ramionach, niczym owcę do swojej owczarni. Kościół stanowi owo miasto, które, „...mające chwałę Boga. Źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego... Miało ono mur wielki i wysoki, miało dwanaście bram, a na bramach – dwunastu aniołów. Ap 21,11 Kamieniem drogocennym jest Chrystus, dwanaście bram i dwunastu aniołów to obraz apostołów i proroków.


MIASTO, CZYLI KOŚCIÓŁ


„ Od wschodu trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy i od zachodu trzy bramy.” Ap 21,13. Cztery strony świata przedstawione przez potrójne bramy mówią o tym, że Kościół na całym świecie przepowiada tajemnicę Trójcy. „A mur Miasta ma dwanaście fundamentów, a na nich dwanaście imion dwunastu Apostołów Baranka. A ten,który mówił ze mną, miał złotą trzcinę mierniczą.” Ap 21,14-15 Złota trzcina jest symbolem ludzi Kościoła, mającego oparcie w złotej wierze. „ A bogactwo muru i miasto to czyste złoto,podobne do czystego szkła.” Ap 21,18 Wiara Kościoła błyszczy niczym złoto. Szkło symbolizuje czystość wiary, jest ono przejrzyste i niczego nie da się w nim ukryć. „ A fundamenty muru Miasta całe z drogocennego kamienia. Pierwszy fundament – jaspis, drugi - szafir, trzeci- chalcedon, czwarty – szmaragd, piąty – sardonyks, szósty – krwawnik, siódmy – chryzolit, ósmy - beryl, dziewiąty - topaz, dziesiąty - chryzopraz - , jedenasty – hiacynt, dwunasty – ametyst.” Ap 21,19-20. Wymienione kamienie tworzące fundament Miasta, wskazują na rozmaitość

darów łask, które otrzymali apostołowie. „...dwanaście bram, to dwanaście pereł: każda z bram była z jednej perły.” Ap 21 Perłami nazywa się apostołów, którzy są bramami otwierającymi bramy życia wiecznego swoim nauczaniem.


CHRYSTUS ŚWIATŁOŚCIĄ KOŚCIOŁA


„ I rynek Miasta to czyste złoto, jak szkło przeźroczyste. A świątyni w nim nie ujrzałem, bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek. I Miastu nie trzeba słońca, ni księżyca, by mu świeciły. Bo chwała Boga je oświeciła, a jego lampą – Baranek. I w Jego świetle będą chodziły narody i wniosą do niego królowie swój przepych. A za dnia bramy jego nie będą zamknięte, bo już nie będzie tam nocy. I wniosą do niego przepych i skarby narodów. A nic nieczystego do niego nie wejdzie, ani ten,co popełnia ohydę i kłamstwo, lecz tylko zapisani w księdze życia Baranka.” Ap 21,24-27 Królami ziemi są nazwani synowie Boży, wierzący w Chrystusa są skarbami narodów.


RZEKA I DRZEWO ŻYCIA, CZYLI CRZEST I KRZYŻ


„ I ukazał mi rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ,wypływającą z tronu Boga i Baranka pośrodku rynku miasta. Po obu stronach rzeki drzewo życia, rodzące dwanaście owoców i wydające swój owoc każdego miesiąca. I będzie w nim tron Boga i Baranka a słudzy Jego będą Mu służyli. I będą oglądać Jego oblicze. A imię Jego na ich czołach. I już nocy nie będzie. A nie potrzeba im światła lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków. „Ap 22,1-5 Rzeka wody życia wskazuje na źródło chrztu wypływające z Boga i Baranka. Drzewo życia to Krzyż Pański. Jest to jedyne drzewo zdolne rodzić owoce bez przerwy. Również Kościół rodzi owoc wieczny przez cały czas. Słudzy Boga będą oglądać Jego oblicze, o czym zapewniał Jezus: Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Mt 5,8


KSIĘGA ZAPICZĘTOWANA DLA PLUGAWYCH I OTWARTA

 

DLA POKORNYCH


„ I powiedział mi anioł: Nie kładź pieczęci na słowa proroctwa tej Księgi, bo chwila jest bliska. Kto krzywdzi, niech jeszcze krzywdę wyrządzi i plugawy niech się jeszcze splugawi. A sprawiedliwy niech jeszcze wypełni sprawiedliwość, a święty niech się jeszcze uświęci Ap 22,10-12 O sprawiedliwych powiedziano: „ Nie kładź pieczęci na słowa tej księgi. Ap 22,10 Dla pokornych i czujących bojaźń Bożą ją otwarto a zamknięto dla krzywdzicieli i plugawych. „ Oto przychodzę niebawem, a moja zapłata jest ze mną, by każdemu odpłacać jaka jego praca. Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec. Błogosławieni którzy zachowują te nakazy,aby władza nad drzewem życia do nich należała i przez bramy wchodzili do Miasta.” Ap 22,12-14 Ci, którzy nie zachowują nakazów, nie wchodzą przez bramy, lecz z innej strony i to dla nich zapieczętowano księgę. Dalej tak mówi o nich: „ Na zewnątrz są psy, guślarze, rozpustnicy, zbójcy, bałwochwalcy i każdy kto kłamstwo kocha i nim żyje. Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, by wam zaświadczyć o tym, co dotyczy Kościołów. Ja jestem Korzeń i Potomstwo Dawida, Gwiazda świecąca poranna. A Duch i Oblubienica mówią: Przyjdź. Ap 22,15-17 Oblubieńcem i Oblubienicą są Chrystus i Kościół. „ kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie, kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie. Ja oświadczam każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: Jeśliby ktoś do nich cokolwiek dołożył, Bóg mu dołoży plag zapisanych w tej księdze. A jeśliby ktoś odjął coś ze słów księgi tego proroctwa, to Bóg odejmie mu udział w drzewie życia i w Mieście świętym – które są opisane w tej księdze. Mówi Ten, który o tym zaświadcza: Zaiste przyjdę niebawem.” Ap 22, 15-17 Te słowa zostały powiedziane o fałszerzach świętych Pism.


PODSUMOWANIE


Miasto Jeruzalem stanowi obraz Kościoła, błyszczące jak drogocenny kamień, w nim objawia się blask Chrystusa. Dwanaście bram i dwunastu aniołów to symbole apostołów i proroków jak napisano: „ ...[jesteście] zbudowani na fundamencie apostołów i proroków.” Ef 2,20 Miasto -obraz Kościoła działającego na całym świecie, ma cztery potrójne bramy, wskazujące na tajemnicę Trójcy. Złota trzcina to ludzie Kościoła, krusi na ciele, mocni w wierze. Wszystko, co powiedziano o złotym Mieście, złotym ołtarzu i złotych czarach, dotyczy Kościoła. Szkło symbolizuje czystość wiary Kościoła. Przez nazwy kamieni będących fundamentem Kościoła, wskazano na dary łask udzielonych apostołom. Gdy mówi się, że w Mieście nie dojrzano świątyni, to dlatego, że Bóg jest w Kościele, a Kościół w Bogu. Miasto nie potrzebuje oświetlenia, bo jest oświetlane przez wieczną Światłość Chrystusa, który powiedział: Ja jestem światłością świata.” J 8,12 Królami ziemi są chrześcijanie, rzeka wody czystej jak kryształ jest źródłem chrztu. Dwanaście drzew nad rzeką, owocujących każdego miesiąca, jest symbolem Krzyża. Słowa polecające zapieczętowanie księgi dotyczą krzywdzicieli i plugawych, a zakaz kładzenia pieczęci – sprawiedliwych i świętych. Są zapieczętowane dla pysznych, bardziej kochających doczesność niż Boga, a otwarte dla pokornych i bojących się Boga. Podsumowanie Święty Cezary kończy zachętą do modlitwy o to, by Pan Jezus przyszedł i przez swoje miłosierdzie, uwolnił nas z więzienia tego świata, a przez miłość poprowadził do wiecznej szczęśliwości.

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM