ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ ŚW. CEZAREGO Z ARLES

ORAZ INNYCH ŚWIĘTYCH O TYM IMIENIU

top

Blog

KAZANIE 91

O świętym Józefie


1) Z błogosławionym Jakubem i jego synem Józefem, jeżeli dobrze się przyjrzycie, kochani, zobaczycie wspaniałą rzecz. Po pierwsze, nie sądzę, że było to bez powodu,że Pan ukazując się błogosławionemu Jakubowi, tak często, przez tyle lat nie powiedział mu, że syn Józef żyje, lecz pozwolił na długą chorobę. Gdyby ktoś uważał, że stało się to bez przyczyny, powinien zauważyć, że mimo iż przebywali niedaleko od siebie,Józefowi nie pozwalano na wysłanie ojcu wiadomości o tym, że nie tylko żyje, ale że jest kimś znaczącym. Z miejsca, gdzie żył błogosławiony Jakub, do Egiptu było zaledwie 300 mil. Wielu ludzi często podróżowało z Egiptu do krainy Jakuba i z powrotem. Może ktoś powiedzieć, że błogosławiony Józef opuścił ojca, gdy był małym dzieckiem i go nie pamiętał. Nie jest to prawdą, kochani, szesnastoletni chłopiec nie zapomniałby o swoich rodzicach. Nie tylko ich nie zapomniał, ale też od razu rozpoznał swoich braci.

2) Ktoś może powiedzieć, że skoro służył panu w Egipcie, nie miał wolności, by powiadomić ojca. Jeżeli nawet tak było, to po wyjściu z więzienia rządził Egiptem podczas siedmiu lat obfitości i dwóch lat niedostatku, zanim przybyli tam bracia – w czasie tych dziewięciu lat, czyż nie mógł wysłać wiadomości do ojca przez 300 mil? Mógł bez wątpienia, lecz z tajemniczych powodów Bóg na to nie pozwolił. Nie dał się poznać braciom , gdy przyjechali kupić pszenicę. Zamiast tego rozmawiał z nimi surowo, trzymał ich w łańcuchach i z wielkim smutkiem nakazał im powrócić do ojca.

3) Zwróćcie teraz uwagę na jeszcze większy cud i zobaczcie jak błogosławiony Józef, który wiedział, jak bardzo cierpiał ojciec z jego powodu, jak gdyby to było mało, sprawił, że Beniamin został oddany jemu. Z pewnością wiedział, że przez to jego ojciec będzie jeszcze bardziej cierpiał. Nie wierzę, że to wszystko wydarzyło się bez przyzwolenia Ducha Świętego. Bóg, którego osądy często są ukryte, lecz nigdy niesprawiedliwe i który nie pozwolił by zawiadomiono błogosławionego Jakuba, że jego syn żyje, także nie pozwolił by święty Józef oznajmił ojcu swoją chwałę. Przeciwnie, jak to powiedziano, uwięziając Symeona i zabierając Beniamina, wzmógł rozpacz ojca. Jeśli, kochani, rozważymy te fakty z wiarą, zrozumiemy, że Bóg działał z wielkim miłosierdziem. Od początku świata tak robił dla swoich świętych z wielką dobrocią to, co błogosławionemu Jakubowi.. Zrozumcie jednak, dlaczego tak się wydarzyło.

4) Mimo, że słudzy i przyjaciele Boga unikali grzechów głównych i dokonywali wiele dobrych uczynków, to nie wierzymy, że żyli bez małych wykroczeń, ponieważ Bóg nie kłamie,gdy mówi: „ Nawet noworodek jednodniowy nie jest bez grzechu na tej ziemi.” Co więcej, błogosławiony Jan Ewangelista, który zapewne swoimi zasługami nie stał poniżej świętego Jakuba, oświadcza: „ Jeżeli mówimy, że jesteśmy bez grzechu, oszukujemy samych siebie i nie ma w nas prawdy.” Czytamy gdzie indziej: „ Sprawiedliwy człowiek upada siedem razy i podnosi się od nowa.” Dlatego też skoro błogosławiony Jakub nie mógł być bez tych małych grzechów; jak powiedziano, Bóg chciał spalić te małe wykroczenia na tym świecie ogniem cierpienia. Tak więc wypełniło się w nim to, co On powiedział przez Ducha Świętego: „ tak jak sprawdzianem tego co garncarz formuje jest piec, tak też mowa jest sprawdzianem człowieka.”; co więcej: „ Bóg ciężko doświadcza każdego, którego przyjął.” i „ Wejdziemy do królestwa Bożego przez wiele przykrych doświadczeń.” W związku z tym, żeby Bóg mógł pokazać świętego Jakuba jako czyste złoto w czasie sądu, najpierw usunął z niego wszystkie plamy grzechu, aby inny ognisty świadek nie mógł znaleźć w nim niczego do spalenia.

5) Wiemy też, co przydarzyło się świętemu Józefowi. Pan był z nim, jak mówi Pismo i sprawił, że pozyskał on względy faraona i jego podczaszego, do którego w natchnieniu zwrócił się o pomoc. Powiedział mu: „ Pamiętaj o mnie, gdy spotka cię coś dobrego i bądź tak wspaniałomyślny i powiedz o tym faraonowi, aby wypuścił mnie z tego więzienia.” Nie było wtedy jeszcze napisane: „ Lepiej się uciekać do Pana niż ufać człowiekowi”; więc chociaż miał we wszystkim łaskę Boga mimo to oczekiwał pomocy od człowieka. I z tego powodu dodano mu dwa lata więzienia, tak jakby Bóg mówił do niego: „ Pokażę ci, że powinieneś prosić o pomoc Mnie a nie człowieka.” Możemy wierzyć bez wątpienia – Bóg sprawił, że podczaszy, gdy go wypuszczano z więzienia, nie pamiętał, o co prosił go Józef. Co więcej, nawet Józef, chociaż był święty, nie mógł być bez grzechu. Siedział w więzieniu tak długo, aby spełniło się to, o czym czytamy: „ Tych których kocham, upominam, a tym których poważam udzielam ostrej nagany.”

6) Kochani, jeśli dobrze się przyjrzymy, zdamy sobie sprawę z tego, że Józef uczynił swoim braciom to, co jak wiemy Bóg uczynił błogosławionemu Jakubowi. Zaprawdę, był on tak święty, że nie mógł ich nienawidzić. Musimy uwierzyć, że dlatego zamęczał ich tyloma trudnościami, aby przyznali się do swoich grzechów i zostali nawróceni przez skruchę. Z wielkim bólem przyznali w końcu, że znosili te nieszczęścia zasłużenie, ponieważ zgrzeszyli przeciwko bratu i byli świadkami udręki jego serca. Ponieważ błogosławiony Józef wiedział, że braciom nie może być wybaczony grzech zabójstwa bez dużej pokuty, raz, drugi i trzeci męczył ich zbawiennymi trudnościami i ogniem duchowym. Nie miał na celu oczyszczenia z zarzutów, lecz ich poprawę i uwolnienie od takiego ciężkiego grzechu. Co więcej, zanim przyznali się do grzechu i wchłonęli zbrodnię, której się dopuścili, nie pozwolił na to, aby go rozpoznali, ani nie przekazał im pocałunku pokoju. Lecz kiedy zobaczył, że w pokorze żałują za grzech, który popełnili, pocałował jednego po drugim i nad każdym zapłakał, zwilżając ich szyje, i podczas gdy oni trzęśli się ze strachu, on swymi łzami i dobrocią zmył nienawiść braci.

7) Tak więc to co Bóg uczynił błogosławionemu Jakubowi i co Józef uczynił braciom, tak również i my powinniśmy czynić tym, którzy zgrzeszyli przeciwko nam. Mamy gorliwie nienawidzić nie ich, lecz ich grzechów i zgodnie z rozmiarem poczucia przez nich winy, powinniśmy udzielić im ostrej nagany i kary tak, abyśmy zawsze mogli kochać ich w prawdzie. Jeśli, kochani, to zrobimy, to to, co było napisane, wypełni się w nas:” Noście razem swoje ciężary, a wypełnicie prawo Chrystusa.” Na koniec, by krótko podsumować wszystko, co powiedziałem – powinniśmy wybaczać tym, którzy zgrzeszyli przeciwko nam w taki sam sposób, w jaki chcemy, aby Bóg nam wybaczył, kiedy Go obrażamy. Jeśli tak zrobimy, możemy z przekonaniem powiedzieć: „ Wybacz nam nasze długi, jak i my wybaczmy naszym dłużnikom.”

8) Z radością chcieliśmy jeszcze coś powiedzieć o błogosławionym Józefie, lecz niektórzy spieszą się do pracy, więc lepiej zostawmy to na jutro. Zwróćmy się więc do Pana i prośmy o Jego miłosierdzie, by sprawił, żeby wzrosło w nas pragnienie słuchania słów Boga, który razem z Ojcem i Duchem Świętym żyje i włada na wieki wieków. Amen.

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM