ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ ŚW. CEZAREGO Z ARLES

ORAZ INNYCH ŚWIĘTYCH O TYM IMIENIU

top

Blog

KAZANIE 88

O błogosławionym Jakubie i Labanie

1) Często wam nadmienialiśmy, że błogosławiony Jakub był upostaciowaniem naszego Pana Zbawiciela. Co więcej, tak jak Chrystus, który miał przyjść na świat, aby połączyć się z Kościołem, tak również było zapewne w błogosławionym Jakubie, gdy podróżował do dalekiego kraju, aby wybrać żonę. Błogosławiony Jakub, jak to słyszeliśmy, poszedł do Mezopotamii, by pojąć żonę. Kiedy doszedł do pewnej studni, zobaczył Rachelę nadchodzącą z owcami; kiedy rozpoznał ją jako swoją kuzynkę i pocałował ją, jak tylko stado dostało wodę. Jeśli, bracia, dobrze zwrócicie uwagę, poznacie, że nie było to bez powodu,że przywódcy znajdowali żony przy studniach i fontannach. Gdyby zdarzyło się to tylko raz, ktoś mógłby powiedzieć, że to przypadek, nie z jakiegoś specjalnego powodu. Błogosławiona Rebeka, która miała połączyć się z Izaakiem, została spotkana przy studni; Rachela, z którą miał ożenić się Jakub, też została znaleziona przy studni i Sefora, która była złączona z Mojżeszem, również została spotkana przy studni. Z pewnością powinniśmy więc zrozumieć w tych wydarzeniach pewne tajemnice. Wszyscy trzej patriarchowie znaleźli swoje żony przy studniach i fontannach dlatego, że Chrystus miał odnaleźć swój Kościół w wodach chrztu. Gdy Jakub przyszedł do studni, Rachela najpierw napoiła stado, a potem on ją pocałował. To prawda, kochani, jeśli chrześcijanie nie są najpierw oczyszczeni z całego zła wodami chrztu, to nie zasługują na posiadanie pokoju Chrystusa. Czy błogosławiony Jakub nie mógł pocałować kuzynki, zanim napojono stado? Bez wątpienia mógł, lecz była z tym związana tajemnica: bo było to dla Kościoła niezbędne, by był uwolniony ze wszystkich nieprawości i niezgody przez łaskę chrztu i w ten sposób zasłużył na Boży pokój.

2) W ej podróży Jakub pojął dwie żony; były one zapowiedzią dwóch rodzajów ludzi: Żydów i gojów. Po przyjściu Chrystusa niemała liczba ludzi, także Żydów, wierzyła w Niego, a później dużo więcej tysięcy. Sam Chrystus Pan potwierdza w Piśmie, że dwa rodzaje ludzi w Niego wierzyło: „ I mam też inne owce, które nie są z tej owczarni i te muszę przywieźć, aby była jedna owczarnia i jeden pasterz.” Tak więc dwie kobiety, które były żonami Jakuba: Lea i Rachela zapowiadały dwa rodzaje ludzi: Lea – Żydów, Rachela – gojów. Jak kamień węgielny jest połączony Chrystus z tymi dwoma ludami, jak dwie ściany schodzące się z różnych stron. W Nim zasłużyli,aby znaleźć wieczny pokój, jak mówi Apostoł: „ bo On sam jest naszym pokojem; On jest tym, który z dwóch uczynił jednego.” Jak zrobił On z dwóch jednego? Przez zjednoczenie dwóch stad i połączenie ze sobą dwóch ścian.

3) Teraz przyjrzyjcie się temu, co się wydarzyło się później, Pismo Święte mówi, że błogosławiony Jakub stał się bogaty. Tak jak święty Jakub, gdy się wzbogacił i wrócił do swego kraju, tak prawdziwy Jakub, nasz Pan Jezus Chrystus, przyszedł na ten świat, by zjednoczyć ze sobą dwa rodzaje ludzi, Żydów i gojów; narodził z nich niezliczonych duchowych synów i stał się niezmiernie bogaty. Posłuchajcie, co On mówi: „ Cała moc w niebie i na ziemi została mi dana.” Po ograbieniu diabła zaniósł wszelkie bogactwa Ojcu, jako wypełnienie tego, co wcześniej przepowiedział psalmista: „ Wziąłeś tych jeńców i uczyniłeś ich hołdownikami.”

4)Gdy Jakub powracał do kraju, ścigał go Laban z towarzyszami. Po obejrzeniu wszystkiego, co miał Jakub, nie mógł go Laban zatrzymać, bo nie znalazł niczego, co by do niego należało. Laban został tu pokazany trafnie jako rodzaj diabła, ponieważ służył bożkom i przeciwstawiał się błogosławionemu Jakubowi,który zapowiadał Pana. Ścigał on Jakuba, lecz niczego swojego nie znalazł. Posłuchajcie prawdziwego Jakuba, oznajmiającego w piśmie: „Książę tego świata nadchodzi, lecz nie znajdzie nic [swojego we Mnie].” Niech Boże miłosierdzie sprawi, by nasz wróg nie znalazł w nas niczego z jego [diabła] czynów, bo jeśli nie znajdzie swojego, nie będzie mógł nas zatrzymać lub odwieść od życia wiecznego. Dlatego też, kochani, spójrzmy na skarb naszego sumienia, zbadajmy tajemnicze miejsca naszego serca i jeśli nie znajdziemy tam niczego, co należy do diabła, radujmy się i dziękujmy Bogu. Z Jego pomocą starajmy się, jak tylko możemy, by drzwi do naszego serca zawsze były otwarte dla Chrystusa i zawsze zamknięte dla diabła. Lecz jeśli rozpoznajemy jakieś diabelskie uczynki, lub przebiegłość w naszych duszach, pośpieszmy się, aby wyrzucić i pozbyć się tego, tak jak śmiertelnej trucizny. Wtedy, gdy diabeł zechce nas usidlić, a nie może znaleźć niczego, co do niego należy, odejdzie z zakłopotaniem, a my możemy dziękować Bogu i z prorokiem wołać do Pana: „ Uwolniłeś nas od naszych wrogów i tych, którzy nas nienawidzili, zawstydziłeś.” Dlatego Lea, jak powiedzieliśmy powyżej, była symbolem Żydów, którzy przyłączyli się do Chrystusa; Rachela zaś zapowiedzią Kościoła, to znaczy narodów gojów. I dlatego to Rachela a nie Lea ukradła ojcu idole [ posążki bożków], ponieważ po nadejściu Chrystusa, nie służyła wszędzie, tak jak udowodniono to w przypadku Kościoła gojów. Czytamy, że nie u Lei, to znaczy nie w synagodze były schowane idole Labana, lecz u Racheli, która była zapowiedzią gojów.

5) Teraz o tym, co zaszło, kiedy Jakub przybył nad Jordan i kiedy po nadejściu całego jego dobytku pozostał sam i aż do wieczora walczył z aniołem. W tym zmaganiu Jakub przepowiedział Żydów, anioł, z którym się zmagał, zapowiadał naszego Pana Zbawiciela. Jakub walczył z aniołem, bowiem Żydzi mieli zmagać się z Chrystusem nawet do śmierci. Jednak n ie wszyscy Żydzi byli niewierni. Chrystusowi, jak już wcześniej to mówiliśmy; lecz duża ich część, jak o tym czytamy, wierzyła w Jego imię i dlatego anioł dotknął uda Jakuba, które okulało. Ta stopa, na którą utykał, była zapowiedzią Żydów, którzy nie wierzyli w Chrystusa; ta, która nie miała obrażeń, oznaczała tych, którzy przyjęli Chrystusa Pana. Zauważcie, że w końcu w tym zmaganiu Jakub był zwycięski i szukał błogosławieństwa. Kiedy anioł rzekł do niego: „ Puść mnie”, Jakub odpowiedział: „ Nie puszczę cię, póki mnie nie pobłogosławisz.” To, że Jakub zwyciężył wskazywało Żydów, którzy prześladowali Chrystusa; gdy prosił o błogosławieństwo, było zapowiedzią tych, którzy mieli uwierzyć we Chrystusa Pana. Co anioł nam powiedział? „ Zmagałeś się z Bogiem i ludźmi i zwyciężyłeś.” Spełniło się to w czasie, gdy Żydzi ukrzyżowali Chrystusa Pana. „ Puść mnie”, powiedział anioł, „ jest świt.” To zapowiadało zmartwychwstanie Pana, bo Pan, jak dobrze wiecie, powstał przed świtem.

6) To, że Jakub zapowiadał Pana, potwierdza to, że prosił on Boga, aby go chronił przed bratem Ezawem: „ O Panie, nie jestem wart Twej życzliwości. Przeszedłem Jordan tylko z moją laską; teraz wrosłem w dwa obozy.” To prawda, kochani. Z laską krzyża Chrystus wziął w posiadanie świat i powrócił zwycięski do Ojca z dwiema kompaniami, to jest dwoma rodzajami ludzi. Przemyślcie te prawdy, kochani bracia i duchowo je przeżujcie jak czyste zwierzęta, dostarczając pożyteczną energię i konieczne pożywienie dla waszych dusz. Zapewne jest to pożywienie, o którym Pan mówi w Piśmie: „ Nie pracuj na pożywienie, które się psuje, lecz na to, które przetrwa na życie wieczne.” Niech Pan w swojej dobroci zaprowadzi was do tego, dla którego chwała i moc razem z Ojcem i Duchem Świętym, świat bez końca. Amen.

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM