ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ ŚW. CEZAREGO Z ARLES

ORAZ INNYCH ŚWIĘTYCH O TYM IMIENIU

top

Blog

KAZANIE 149

O dwóch drogach, jednej, której należy pragnąć i drugiej, której trzeba się bać

 

1) Kiedy czytano Ewangelię, słyszeliście, jak Pan wskazał dwie drogi: Jedną straszną, której trzeba się bać i drugą upragnioną, którą trzeba iść. Jedną sprawiedliwości, wznoszącą się do nieba, nawet po krótkotrwałej pracy; podczas gdy drugą miłośnicy świata, po niedługiej przyjemności, są wleczeni do piekła. „ Wejdź przez wąska bramę, bo szeroka jest brama i przestronna droga, która prowadzi do zagłady, a wielu jest tych, którzy nią idą. Jak ciasna brama i wąska droga prowadzi do życia i tylko nieliczni ją znajdują.” Słuchajcie, kochani bracia, Bóg pokazał ludzkości to, czego powinniśmy unikać, to czego powinniśmy pragnąć i od czego powinniśmy uciekać, to czego powinniśmy się bać i to co powinniśmy kochać całym sercem. Jak On powiedział przez proroka: „ Przed człowiekiem jest ogień i woda, życie i śmierć; wybierzcie życie, byście żyć mogli.” Wszystko, co powyżej wspomnieliśmy, to jest dobro i zło, zawsze jest w tych dwóch. Bo niebo i piekło, Chrystus i diabeł, wysokość i głębina są nam dane. W nich Bóg, przez swoją łaskę, dał nam możliwość wyboru, wyciągnięcia reki do tego, czego pragniemy.

2) Chrystus przewodzi prostej i wąskiej drodze, podczas gdy diabeł wiedzie szeroką drogą. Ten pierwszy zaprasza człowieka do nieba, ten drugi kieruje go w stronę piekła: Jeden wznosi go do wysokości, drugi przygniata go w czeluści. Diabeł pokazuje złudną słodycz, po to by przyciągnąć człowieka do prawdziwej goryczy; Chrystus zaprasza go do niewielkich trudności, by prowadzić do wiecznej szczęśliwości. Jeżeli otwieramy tylko nasze cielesne oczy, szeroka droga nas zwodzi, lecz gdy słuchamy oczami serca, ciężka, trudna droga zabezpiecza nas.

3) Dlatego też upominajmy jedni drugich, kochani i ciągle zachęcajmy jedni drugich szczerą dobroczynnością, że powinniśmy wybrać krótką i wąską drogę, by zasłużyć na dojście do niebańskiego bezmiaru raju. Z pomocą Boga powinniśmy bezzwłocznie odrzucać i pogardzać drogą, która wkrótce pogrąży jej wielbicieli w czeluści piekła. Jeżeli potępiamy drogę po stronie lewej, która w końcu doprowadzi nas do piekła i idziemy tą po prawej stronie, która prowadzi nas do życia wiecznego, to zasłużymy na dojście do Niego, który jest „ drogą, prawdą i życiem.” I nie będzie niczego dziwnego w tym, gdy szczęśliwie dojdziemy do Tego przez, którego wiernie kroczymy, bo skoro On sam jest drogą, to idziemy przez Niego i skoro On jest naszą ojczyzną, dojdziemy do Niego, kiedy zakończymy naszą wędrówkę. Chociaż jest On spoczynkiem i ziemią aniołów, to zgodnie z Jego boską naturą, stał się drogą pielgrzymów poprzez swoją ludzką naturę. Co jest prawdziwą ojczyzną i wytchnieniem aniołów i wszystkich wiernych? „ Na początku było Słowo i Słowo było Bogiem.” Czym jest droga pielgrzymów? „ Słowo stało się Ciałem i mieszkało między nami.”

4) Kiedy przez grzech pierwszego człowieka wszyscy zostaliśmy wypędzeni z raju na ten świat, jak w dolinę łez, tym samym straciliśmy tak drogę, jak i naszą prawdziwą ojczyznę. „ Podróżowaliśmy przez nieprzebyte pustynie, lecz nie znaliśmy drogi Pana.” Ale dobry i miłosierny Król naszej prawdziwej ojczyzny, nie tylko chętnie wysłał do nas swoje sługi, lecz zechciał sam do nas zejść i przygotował drogę, którą moglibyśmy powrócić do ojczyzny. O, człowieku, skoro nie spieszyłeś się, by szukać drogi, ona sama do ciebie się zniżyła i ponieważ byłeś ospały w dojściu do niej, droga przyszła do ciebie, „ wstań i idź”; uciekaj z szerokiej drogi, która zachwyca cię przez pewien czas,lecz będzie torturować cię w wieczności. Biegnij drogą Chrystusa, na której będziesz ciężko pracował niedługo, lecz na zawsze będziesz radował się z aniołami..

5) Być może zapytasz: Jak powinienem biec po drodze Chrystusa? Jeśli masz obie nogi i w dobrym stanie, biegniesz z radością. Czym są te dwie stopy, jak nie: „ Będziesz kochał Pana” i „ będziesz kochał bliźniego swego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i prorocy”? Kiedy kochasz Pana a nie kochasz bliźniego, masz tylko jedną stopę i nie możesz biec; gdy kochasz bliźniego, lecz nie kochasz Pana, jesteś kulawy i bezużyteczny. Dlatego biegnij drogą Chrystusa. Drogą, bo On sam jest Drogą. Przez tę drogę miłości biegł nawet sam Pan, który wisząc na krzyżu modlił się za swych wrogów mówiąc: „ Ojcze, wybacz im, bo nie wiedzą, co czynią.” Po tej samej drodze błogosławiony Szczepan również pragnął biec odważnie, tak że zasłużył na to, by zobaczyć otwarte niebo i Chrystusa stojącego, tak jakby oczekującego na spotkanie, aby go wspomóc.

6) Lecz, ponieważ powinniście biec z pokorą, jeśli chcecie dotrzeć szybko i radośnie, dlatego upewnijcie się, że biegniecie w Nim, przez Niego i do Niego, który powiedział: „ Uczcie się ode Mnie,bo jestem cichy i pokornego serca.” Nie pogardzajcie ubóstwem i biednymi, skoro Chrystus zechciał być ubogim. Zniżcie się do pokory, tam gdzie Chrystus chciał być pokorny i jeżeli chcecie być wzniosłymi, pozostańcie tam, gdzie Chrystus jest pełen uniesienia. I dlatego, jak wcześniej mówiliśmy, nie dopuśćmy, by niska pogarda biegła drogą, którą szedł Władca. Pracujcie wytrwale dla Chrystusa, byście zasłużyli na królowanie razem z Nim w niebie, bo jak mówił Jan Ewangelista: „ Ten, który mówi, że mieszka w Chrystusie, powinien sam chodzić, tak jak On chodził. Dlatego nie wolno chrześcijaninowi lekceważyć życia naśladującego Jego życie, skoro każdy z nich pragnie wznieść się tam, gdzie został On wzniesiony. Błagam więc was, bracia, pracujmy jak tylko możemy, by przelotny, kłamliwy cień tego świata, nie mógł nas oszukać, lecz pomyślmy bardziej o zbawieniu duszy, niż o cielesnych przyjemnościach. Słuchajcie, tak jak Pan zechciał nas natchnąć, tak też my pokazaliśmy oczom waszej wiary, drogi śmierci i życia i końca, do których one prowadzą ich miłośników. Dlatego, kochajcie Pana i pogardzajcie światem, tęsknijcie za niebem i obawiajcie się wiecznej kary. Odrzućcie przejściowe radości, po to, byście mogli szczęśliwie dotrzeć do nieba, pogardzajcie diabłem i idźcie za Chrystusem, który nawet w tym świecie zawsze nas prowadzi w dobrych czynach, a następnie do wiecznej ojczyzny; Jemu cześć i chwała i moc na wieki wieków. Amen.

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM