ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ ŚW. CEZAREGO Z ARLES

ORAZ INNYCH ŚWIĘTYCH O TYM IMIENIU

top

Blog

KAZANIE 139

O tym że Kościół był zapowiadany zarówno przed przyjściem naszego Pana,jak i po Jego przyjściu

1) Kościół katolicki był przepowiadany nie tylko po przyjściu naszego Pana i Zbawiciela, kochani bracia, lecz od początku świata był zapowiadany przez wiele postaci i ukryte tajemnice. Zaprawdę, Kościół był w świętym Ablu, Noem, Abrahamie, Izaaku, Jakubie i w wielu świątobliwych ludziach, przed przyjściem naszego Pana i Zbawiciela. Salomon mówi o nim: „ Kto znajdzie godną żonę?” Co ma na myśli mówiąc:” Kto znajdzie?” Powinniśmy tutaj rozumieć to jako trud a nie niemożność je znalezienia. Tamta dzielna kobieta oznacza Kościół. Jak jego bohaterstwo może zawieść, skoro od początku świata zasmucają go wielkie nieszczęścia, a ciągle jest niepokonany? „ Kto znajdzie godną żonę?” to znaczy, kto jeszcze, oprócz Chrystusa? Zaprawdę, nie znalazł go bohaterskim, lecz takim go uczynił przez to, że go znalazł. To prawda, że aby go odszukać zostawił w górach dziewięćdziesiąt dziewięć, a poszukiwał tej jednej zaginionej, biorąc ją na ramiona i niosąc z powrotem do stada owiec. Dlatego Salomon mówi: „ Kto znajdzie godną żonę?”

2) Następnie tłumaczy on, jaką pracę wykonywała ta kobieta, czyli Kościół. „ Nabyła ona wełnę i len i zrobiła materiał zręcznymi rękami.” Święte słowo mówi o kobiecie pracującej z wełną i lnem. Może spytacie, czym one są? Wełna oznacza to, co cielesne, len to co duchowe. Taka interpretacja wynika stąd, że gdy chodzi o ubranie, to odzież zwierzchnia jest z wełny, spodnia z lnu. Dlatego wełna oznacza coś cielesnego, ponieważ powstaje przez wmieszanie lub związek, podczas gdy len jest zrodzony z ziemi, bez żadnej przyjemności cielesnej i z tego powodu wydaje się być obrazem niewinności. Jest to potwierdzone przez nakaz prawa; kapłani Starego Testamentu używali lnianej opaski, jako znaku niewinności. Tak więc, coś cielesnego oznaczane jest przez wełnę, coś duchowego przez len. Gdy praktykujecie jałmużnę z zamiarem zadowolenia Boga, to ta rzecz cielesna ma być odpowiednio połączona z duchową; lecz jeżeli robicie to dla ludzkiej chwały, to pracuje tylko ciało, bez ducha. Zaś pracowanie z duchem a bez ciała jest charakterystyczne dla leniwych. Widzicie człowieka wyciągającego rękę z jałmużną do biednych, lecz nie myślącego o Bogu, a pragnącego przez to zadowolić ludzi. Jego ubranie wydaje się być z wełny, lecz w środku nie ma lnu Widzicie innego, który wam mówi: wystarczy mi uwielbiać Boga w moim sumieniu i tam Go kochać; jaka jest potrzeba chodzenia do Kościoła lub przebywania z chrześcijanami? Taki chce mieć len bez tuniki. Tamta kobieta ani nie znała, ani nie pochwalała takich uczynków Znajduje wełnę i len i „ robi tkaninę zręcznymi rękami.” Wielu ją znajduje, lecz nie chcą z nią pracować rękami, podczas gdy tamta kobieta i znajdowała i pracowała. Kiedy chętnie słuchasz,to ją znajdujesz, gdy dobrze żyjesz, to pracujesz.” Ona zdobywa wełnę i len i robi materiał zręcznymi rękami.”

3) Ona używa rąk tylko do pożytecznych rzeczy i jej ręce sprawnie posługują się wrzecionem.” Będę mówił o wrzecionie, które dał Pan, bo te tkackie prace, nie są ludziom obce. Słuchajcie, co to znaczy „ Jej ręce sprawnie posługują się wrzecionem. Mógł on powiedzieć o kądzieli, lecz wymienia wrzeciono, chyba celowo. Chociaż może się to tak wydawać, nie jest niemądrym przyjęcie,że prace z wełną są oznaczane we wrzecionie, lecz w pracach z wełną, jako odpowiednich dla czystej kobiety, która jest sumienną, uważną żoną. Zwróćcie uwagę na to, że są dwa narzędzia do pracy z wełną; wrzeciono i kądziel. Na kądziel nakłada się wełnę przeznaczoną do przędzenia nici , przesuwane na wrzeciono służące do tkania. Kiedy jest spowita na kądzieli, jest ciągle po lewej stronie, jeszcze nie na wrzecionie. Kiedy znajdzie się na wrzecionie jest już wypracowana. Dbajcie, by wasza praca była na wrzecionie a nie na kądzieli. To co macie zamiar zrobić znajduje się na kądzieli, to co skończyliście, jest na wrzecionie. Dlatego zobaczcie, czy macie coś na wrzecionie i niech wasze ręce to utrwalają. Wtedy wasze sumienie będzie mocne i możecie z pewnością powiedzieć Bogu: „ Daj, ponieważ ja dałem, wybacz, ponieważ ja wybaczyłem, uczyń, jak ja uczyniłem.” Zaprawdę, nie proście Boga o nagrodę, chyba że praca została wykonana, nie wtedy, gdy jest jeszcze w trakcie. Dlatego cokolwiek robicie, zważajcie, by cała wasza dusza była przyłożona do wrzeciona, bo to co wisi na kądzieli, musi być przeniesione na wrzeciono, nie może być przełożone z powrotem na kądziel. Dlatego przyglądajcie się temu, co robicie, byście mieli coś na wrzecionie i wasze ręce to utrzymały. To nas wzmocni i pocieszy, dając wam ufność i nadzieje w modlitwie.

4) Co jest dalej? „ Ona wyciąga swe ręce do potrzebujących.” Tak więc, bracia, nie wstydźmy się praktykować Świętych uczynków wełny. Jeśli ktoś ma magazyn lub spichlerz, wszystkie te rzeczy są na kądzieli; dajcie im przejść na wrzeciono. Są ona po lewej stronie tak długo, jak nie dajecie ich biednym; lecz kiedy zaczniecie służyć jałmużną, zostaną przeniesione na prawą stronę i staną się tkaniną, z której powstanie odzież. Na zakończenie wspomnijmy jak te rzeczy są robione. „ Ona wyciąga ręce do potrzebujących i daje swe owoce biednym. Biednymi są ci,którzy potrzebują pożywienia i odzieży, a także potrzebujący słudzy Boga, którzy pogardzają światem i stale służą Bogu. Kiedy masz litość dla żebraka, otrzymuje on pożywienie. Kiedy zaoferujesz jakiś dar słudze Bożemu, otrzymuje on owoc; o tym napisał Apostoł: „ To nie to, że jestem spragniony daru, lecz jestem spragniony korzyści.”

5) W pracy wełny możemy zaobserwować coś bardziej wyraźnie: „ Wszyscy jej podopieczni mają ubrania.” Gdy człowiek gdzieś przebywa, czy będzie się martwił nagością swoich sług, kiedy ma taka żonę? Kim on jest, jeśli nie Chrystusem? Albo kim jest ta kobieta, jak nie Kościołem? Są oni ubrani w najlepszy sposób. Czy chcecie wiedzieć jak są ubrani w najlepszy sposób? „ Wszyscy ci, którzy zostali ochrzczeni w Chrystusie.” są ubrani, tak dobrzy, jak i źli słudzy. Sprawiedliwi, którzy nałożyli Chrystusa, są ubrani nie tylko zgodnie z postacią sakramentu, lecz również z przykładnymi uczynkami naśladują kroki Boga. Inni ubrani zgodnie z sakramentem, będą musieli zdać rachunek za swoje ubranie. Jednak tamta kobieta nie przestaje ubierać każdego, więc nikt nie może narzekać i mówić: Nie pracowałem dobrze, bo nie byłem ubrany. Dlatego przyjrzyjcie się, jak jesteście ubrani, wy którzy „ nałożyliście Chrystusa.” My również wykonujmy uczynki stosownie do naszego ubrania, „ bo wszyscy podopieczni są ubrani.”

6) Czy ta kobieta, która ubiera swoje sługi, nie robi niczego dla swego męża? „Jej mąż jest podwójnie ubrany.” Myślę, że wiecie, co to jest podwójna toga, sporządzona przez Kościół dla Chrystusa, jego męża. Togi, które Kościół przygotowuje dla Niego, to wychwalanie poprzez wiarę, spowiedzi, kazania. Dlaczego podwójnie? Ponieważ wychwalacie Chrystusa jako Boga i jako człowieka. Chwalicie Go podwójnie i prosto: podwójnie, gdyż jest On zarówno Bogiem jak i człowiekiem; prosto, byście nie mogli być fałszywi. Pewna kobieta, to jest herezja fontiniańska, szła za Fontiniuszem, dlatego ci heretycy są nazwani fontinianami. Poszła za nim jak cenny kamień wyjęty z jej ozdób, choć teraz jest on tani i podły. Zdecydowała się zrobić dla swego męża zwykłe okrycie. Wierzyła w to, że Chrystus był człowiekiem, lecz nie chciała uwierzyć, że był Bogiem. Inna wstrętna kobieta utkała okrycie dla męża,lecz utkała wystrzępione wieści. Powiedziała: Chrystus jest jedynie Bogiem i nie ma w sobie niczego z człowieka. To jest to, co twierdzą manichejczycy. Fontinianie mówią, że jest On tylko człowiekiem, manichejczycy, że jest tylko Bogiem. Pierwsi nie uznają niczego boskiego w Panu, ci drudzy oświadczają, że jest on cały boski. Jeżeli Chrystus nie był człowiekiem, to nie umarł, nie był ukrzyżowany i z pewnością znów nie powstał; mógł jednak powstać, bo umarł i pokazał swoje nie oszukańcze blizny wątpiącemu uczniowi. Bez wątpienia, te blizny byłyby nieprawdziwe, gdyby nie poprzedziły ich prawdziwe rany. Jego ciało było prawdziwe, Jego śmierć była prawdziwa, Jego krzyż był prawdziwy. Był On prawdziwym człowiekiem, całą Prawdą i niezmierzoną Chwałą. Zauważcie, jakie cenne ubranie powstaje z kądzieli Kościoła. Dlatego napisane jest o niej, że zrobiła podwójne okrycie dla swego męża. Ludzie, którzy bali się zrobić podwójne okrycia w sposób godny chwały, pozostali ze swoim fałszem. „ Jej mąż jest podwójnie ubrany.” Zrobiła podwójne ubranie, uznając Boga w człowieku i człowieka w Bogu. Kościół pierwszy utkał to niezmiernie cenne okrycie chwały: „ Na początku było Słowo i Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo.” On był na początku u Boga. Utkała też inne okrycie przez swoje codzienne życie pośród ludzi: „ I Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami.” Dlatego tamta kobieta, to znaczy Kościół, zrobiła podwójne okrycie dla męża, lecz „ dla siebie” przygotowała duchowe „ ubranie z delikatnego lnu i purpury: „ z delikatnego lnu przez szczere wyznanie wiary; z purpury przez pełną chwały pasję. Kiedy uznajemy Boga, rozpoznajemy jej delikatny len, w męczennika w purpurze chwalimy męczenników.

7) Jeśli chodzi o nas, Bóg przyznał nam tak dużo dobra w tym, że nie zostaliśmy zrodzeni z Żydów lub heretyków, lecz zasłużyliśmy, by być dziećmi Kościoła katolickiego. Dlatego dziękujmy Bogu tak bardzo, jak możemy, ponieważ raczył nas On zaszczepić i wpoić w nasze serca wiarę, która jest prawdziwa i Mu miła. Skoro wiara bez pracy nie może nas zbawić, starajmy się całą naszą mocą, zgodnie z tym, o czym mówiliśmy wyżej, w Kościele przygotować nasze dusze do duchowej pracy z wełną. Cokolwiek Bóg raczył dać nam do spichlerza, piwnicy, czy magazynu jest okręcone tak jak na kądzieli. Więc spieszmy się, by to przenieść z kądzieli na wrzeciono przez ciągłe dawanie jałmużny, by przenieść to z lewej strony na prawą. Przez jałmużnę dla biednych każdy może przygotować sobie ubranie na wieczność tak, że kiedy przyprowadzą nas do tej niebiańskiej, weselnej uczty, to jak mówi Apostoł: „ Będziemy znalezieni a nie nadzy.” Nie dozwólmy, aby nam powiedziano: „ Przyjacielu jak przyszedłeś tu bez ubrania weselnego?” Bądźmy raczej szczęśliwie odłączeni od tych ludzi, którzy mają zostać potępieni za jałowość ich uczynków. Bądźmy zwolnieni z tego złego przesłuchania, którego oni doświadczą i szczęśliwie zasłużmy na usłyszenie upragnionych słów „ Chodźcie błogosławieni mojego Ojca, by otrzymać królestwo, które było dla was przygotowane od początku świata.” Niech On zechce dać nam to, On, który razem z Ojcem i Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM