ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ ŚW. CEZAREGO Z ARLES

ORAZ INNYCH ŚWIĘTYCH O TYM IMIENIU

top

Blog

KAZANIE 129

O błogosławionym Eliaszu i jego słudze Gehazim


1) Często wam mówiliśmy, kochani bracia, że błogosławiony Elizeusz symbolizował naszego Pana i Zbawiciela; co więcej, jego uczeń, Gehazi jest rozumiany jako zapowiedź zdrajcy Judasza, lub Żydów. Tak jak Gehazi służył Elizeuszowi w taki sposób, by zdobyć pieniądze, tak też Judasz trzymał się blisko naszego Pana i Zbawiciela po to, by mógł popełniać oszustwa i gromadzić ziemskie bogactwa. Zaprawdę, napisano o nim w Piśmie Świętym: „ Był on złodziejem i zarządzając pieniędzmi, brał je dla siebie.” Natomiast Gehazi, który mógłby zdobyć uznanie swego pana, tak jak jego pan zasłużył na nie od Elizeusza, był opanowany chciwością i słusznie został ukarany trądem; Judasz utracił łaskę apostolstwa przez swoją miłość do pieniędzy i zakończył swoje życie na szubienicy. Tak więc, uznajemy, że wszyscy zachłanni, chciwi ludzie, są w swoich duszach pokryci trądem grzechu.

2) Naaman, dowódca armii, który był trędowaty, lecz za poradą służącej poszedł do Elizeusza, zapowiadał pogan. Dziewczyna, przyprowadzona z Judei jako niewolnica, powiedziała swojej pani, że jeśli on pójdzie do Elizeusza, odzyska zdrowie. Była ona obrazem proroctwa, bo chociaż w tamtym czasie, łaska proroctwa kwitła tylko w Judei, było to nieuniknione, że błogosławiona wiedza o niej dotrze również do sąsiednich krajów. Dlatego też Naaman posłuchał dziewczyny i poszedł do Elizeusza; poganie posłuchali proroków, poszli do Chrystusa. I zostali oczyszczeni z całego trądu ich grzechów.

3) Jednakże Gehazi może również, jak już powiedziałem, zapowiadać Żydów, ponieważ byli oni zaatakowani przez trąd grzechu w tym samym czasie, gdy poganie byli od niego uwolnieni. Na koniec, nieszczęśni Żydzi tak krzyczeli podczas pasji Pana: „ Jego krew będzie na nas i naszych dzieciach.” Wtedy oni naprawdę zasłużyli na pokrycie trądem grzechu, gdy bluźnierczymi ustami krzyczeli przeciwko niebiańskiemu Lekarzowi: „ Zabierzcie Go! Zabierzcie Go! Ukrzyżujcie Go!” Dlatego pozostali trędowaci, podczas gdy łaska przeszła na nas. Na koniec, Apostoł Paweł również powiedział do nich: „ Było to konieczne, by Słowo Boga zostało wypowiedziane najpierw wam, lecz skoro osądziliście siebie niegodnymi życia wiecznego, to teraz zwrócimy się do pogan.” Kiedy nauczanie apostołów było skierowane do pogan, wtedy trąd grzechu pozostał w okropnych Żydach.

4) Zobaczmy, co Elizeusz nakazał Syryjczykowi Naamanowi : „ Idź, mówi on, i umyj się siedem razy w Jordanie.” Kiedy Naaman usłyszał, że ma się umyć siedem razy w Jordanie, oburzył się i nie chciał tego zrobić, lecz jednak przyjął radę przyjaciół, zgodził się umyć i został oczyszczony. Oznaczało to,że w Chrystusa, zanim został ukrzyżowany, poganie nie wierzyli, kiedy przemawiał osobiście, lecz później przyjęli pobożnie sakrament chrztu po nauczaniu apostołów. Dlatego Elizeusz polecił Naamanowi umyć się siedem razy w Jordanie. Widzicie, bracia, Elizeusz wysłał Naamana do rzeki Jordan, ponieważ Chrystus miał poprowadzić pogan do chrztu. Co więcej, Elizeusz nie dotykał Naamana, ani go nie ochrzcił, wskazuje to, że Chrystus przyszedł do pogan nie sam, lecz przez swoich apostołów, którym nakazał: „ Idźcie i chrzcijcie wszystkie narody w imię Ojca i Syna I Ducha Świętego.” Zauważcie też, że Naaman, zapowiadający pogan, odzyskał zdrowie w tej samej rzece, którą później Chrystus poświęcił przez swój chrzest. Kiedy Naaman usłyszał, że ma się umyć siedem razy, rozgniewał się i powiedział: „ Czyż wody mojej prowincji nie są lepsze, rzeki Damaszku, Abany i Parpary, bym się umył w nich i oczyścił się?” Kiedy to wymówił, jego słudzy poradzili mu, by zgodził się z radą proroka. Dobrze to rozważcie, bracia, co to oznacza, że święty Elizeusz, jak to powiedzieliśmy, był figurą naszego Pana i Zbawiciela, podczas gdy Naaman zapowiadał pogan. To, że Naaman wierzył w to,że może odzyskać zdrowie we własnych rzekach, wskazuje, że rasa ludzka liczyła tylko na własne zasługi i wolną wolę; lecz bez łaski Chrystusa te zasługi nie mają mocy uzdrowienia, lecz mogą mieć trąd. Dlatego, jeśli rasa ludzka nie szła za przykładem Naamana i nie posłuchała rady Elizeusza, z pokorą przyjmując,przez łaskę Chrystusa, dar chrztu, nie mogła być uwolniona od trądu grzechu pierworodnego i aktualnych grzechów. „ Umyj się siedem razy.” powiedział on z powodu siedmiokrotnej łaski Ducha Świętego, która spoczywała w Chrystusie, naszym Panu. Co więcej, kiedy nasz pan był ochrzczony w tej rzece, Duch Święty przyszedł do Niego w postaci gołębicy.

5) Kiedy Naaman wszedł do rzeki, jako figura chrztu,: „ Jego ciało stało się jak ciało małego dziecka.” Zwróćcie uwagę, kochani bracia na to podobieństwo, udoskonalone w chrześcijaninie, bo wiecie, że wszyscy ochrzczeni są nazywani niemowlętami; czy są ludźmi starymi czy młodymi. Tamci, którzy są starzy, urodzeni przez Adama i Ewę, są odrodzeni jako młodzi przez Chrystusa i Kościół; pierwsze narodziny rodzą ludzi do śmierci, drugie do życia. Pierwsze tworzą dzień gniewu ( potępienia?),późniejsze odradzają jako naczynia miłosierdzia. Apostoł mówi: „ W Adamie wszyscy umierają, w Chrystusie wszyscy będą przygotowani, by żyć.” Dlatego też tak, jak Naaman, mimo że był starym człowiekiem, stał się jak chłopiec przez umycie się siedem razy, tak też poganie, mimo że są starzy z powodu poprzednich grzechów i pokryci wieloma plamami niegodziwości jak trądem, są odnawiani przez łaskę chrztu w taki sposób, że żaden trąd, czy to pierworodny, czy aktualny na nich nie pozostaje. Tak więc, naśladując przykład Naamana, są oni odnowieni jak małe dzieci przez zbawienny chrzest, mimo że zawsze byli przygnieceni ciężarem grzechów. Wtedy może się w nich wypełnić to, co Apostoł mówi Kościołowi o Chrystusie: „ Że mógłby On stworzyć Kościół bez plamy lub zmarszczki.”

6) Kiedy Naaman po oczyszczeniu zaoferował Elizeuszowi dary, a ten ich nie przyjął, uznajcie w tym zapowiedź łaski Chrystusa. Nazwano to łaską, ponieważ darowana jest za darmo. Chrystus powiedział uczniom w Piśmie Świętym: „ Uzdrawiajcie chorych, ożywiajcie umarłych, wyganiajcie diabły. Otrzymaliście szczodrze, dawajcie szczodrze.” Skoro widzimy wszystkie tajemnice naszego Pana zapowiadane w Żydach, wypełnione w nas, dziękujmy Bogu tak bardzo, jak możemy, jeśli nawet nie jest to tak wiele, jak powinniśmy. Bez naszych uprzednich zasług, zechciał On przekazać nam tak wielkie błogosławieństwa. Dla naszego zbawienia nie tylko posłał swoich uczniów, lecz przyszedł sam, cierpliwie znosząc utrapienia, zarzuty i obelgi, o których czytamy. Był zraniony, by wyleczyć nasze rany; umarł, by uwolnić nas od wiecznej śmierci; zszedł do piekieł, by uchronić nas przed szczękami najokrutniejszego smoka; zmartwychwstał, by wlać w nas nadzieję zmartwychwstania, wstąpił do nieba, by pokazać nam, gdzie powinniśmy za Nim podążać. Co więc damy Panu w zamian za te dary, których nie potrafimy wyobrazić sobie, lub wyrazić słowami? Bez ustanku dziękujmy Mu tak bardzo, jak możemy, jak już powiedziałem i z Jego pomocą starajmy się wypełniać Jego przykazania, aby gdy nadejdzie dzień sądu, byśmy byli wolni od surowego przesłuchania. Wtedy będą mogły być skierowane do nas upragnione słowa: „ Chodźcie, ukochani, otrzymacie królestwo, które zostało przygotowane dla was od początku świata.” Niech Pan doprowadzi nas do tego przez swoją opiekę: któremu cześć i chwała razem z Ojcem i Duchem Świętym na wieki wieków. Amen.

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM