ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ ŚW. CEZAREGO Z ARLES

ORAZ INNYCH ŚWIĘTYCH O TYM IMIENIU

top

Blog

KAZANIE 121

Święty Augustyn o Dawidzie, jego ojcu Jessem i sprzecznym z naturą Goliacie

1) W Piśmie Świętym, kochani, jedna i ta sama osoba może mieć różne znaczenia, w zależności od czasu i sytuacji. Kiedy błogosławiony Izaak został ofiarowany przez swojego ojca, był zapowiedzią Chrystusa Pana, lecz kiedy błogosławił swego syna Jakuba i wysłał go do Mezopotamii, by tam znalazł sobie żonę, wtedy Jakub zapowiadał Chrystusa a Izaak był wizerunkiem Boga Ojca. I z kolei błogosławiony Jakub, który zapowiadał Chrystusa, gdy pojął żonę, przepowiadał Boga Ojca, kochającego syna Józefa bardziej niż wszystkich swoich synów. Dlatego zrobił mu tunikę z adamaszku która oznaczała inkarnację (wcielenie) naszego Pana i Zbawiciela. Tak jak to się objawiło w błogosławionych patriarchach Izaaku i Jakubie, najdrożsi bracia, tak też wiemy, że było to zapowiadane w Jessem, ojcu Dawida; bo kiedy wysłał Dawida na poszukiwanie braci, wydaje się, że symbolizował Boga Ojca. Jesse wysłał syna, aby szukał braci, a Bóg wysyła swego jedynego Syna, o którym napisano: „ Obwieszczę Twoje Imię moim braciom.” Zaprawdę, Chrystus przyszedł, by znaleźć swoich braci, bo On sam powiedział: „ Zostałem wysłany tylko do zagubionych owiec z domu Izraela.”

2) I Jesse powiedział do swego syna Dawida: „ Weź efę pszenicy, dziesięć małych serów i idź do swoich braci.” Efa, bracia, to są trzy miarki i w tych trzech miarkach rozumiemy tajemnicę Trójcy. Błogosławiony Abraham dobrze znał tę tajemnicę, bo kiedy zasłużył na zrozumienie tajemnicy Trójcy w trzech osobach pod dębem w Mamre, polecił wymieszanie trzech miar mąki. I dlatego Jesse dal trzy miarki swojemu synowi. W dziesięciu serach rozpoznajemy dekalog Starego Testamentu. Tak więc, Dawid przyszedł z trzema miarkami pszenicy i dziesięcioma serami, by odwiedzić braci, którzy brali udział w walkach, ponieważ Chrystus miał przyjść z dekalogiem prawa i tajemnicą Trójcy, by uwolnić ludzkość z mocy diabła.

3) Kiedy Dawid przyszedł, jeden z jego braci skarcił go, mówiąc;” Dlaczego pozostawiłeś owce i przyszedłeś na wojnę?” Ten brat złośliwie karcący Dawida, symbolizującego naszego Pana, oznaczał Żydów, którzy oczerniali Chrystusa, chociaż On przybył, aby zbawić ludzi, a który często był obrzucany obelgami. „ Dlaczego zostawiłeś owce, a przyszedłeś na wojnę?” Czy nie wydaje się wam, że to tak, jakby diabeł mówił przez jego usta zazdrosny o zbawienie ludzi? To jest tak jakby mówił on Chrystusowi: „ Dlaczego zostawiłeś dziewięćdziesiąt dziewięć owiec, które zabłądziły i poszedłeś szukać tej jednej, która była zagubiona, po to, by przywołać ją z powrotem do owczarni, po uderzeniu jej berłem krzyża, ręką duchowego Goliata, z mocy diabła? On powiedział prawdę, chociaż w wyniosłym i nikczemnym duchu. Jezus zamierzał opuścić dziewięćdziesiąt dziewięć owiec, jak już powiedziano, po to, by znaleźć tę jedną i przyprowadzić ją do swojej owczarni, to znaczy do zgromadzenia aniołów.

4) Kiedy Dawid został namaszczony przez błogosławionego Samuela zanim tu przyszedł, bez żadne broni zabił lwa i niedźwiedzia, o czym opowiedział królowi Saulowi. Zarówno lew, jak i niedźwiedź symbolizowali diabła, bo zostali uduszeni siłą Dawida za to, że ośmielili się zaatakować jego owce. To co przeczytaliśmy jako zapowiedziane w Dawidzie, wypełniło się w naszym Panu Jezusie Chrystusie, bo On udusił lwa i niedźwiedzia, kiedy zstąpił do piekła, by uwolnić wszystkich świętych z jego szczęk. Co więcej, posłuchajcie proroka błagającego naszego Pana: „ Uratuj moją duszę od miecza, moją samotność od chwytu psa, oszczędź mnie od pyska lwa.” Skoro niedźwiedź posiada siłę w łapie, lew w pysku, to ten diabeł jest zapowiedziany w obu bestiach. Tak więc, było to powiedziane o osobie Chrystusa po to, by Jego jedyny Kościół został uwolniony z ręki, to znaczy z mocy lub pyska diabła.

5) Kiedy Dawid nadszedł, znalazł Żydów w dolinie Terebintu, gotowych do walki przeciwko Filistynom, ponieważ Chrystus, prawdziwy Dawid miał przyjść, by podnieść ludzi z doliny grzechów i łez. Stali oni w dolinie, stawiając czoła Filistynom. Znajdowali się w dolinie, ponieważ przygniatał ich ciężar grzechów. Stali, jednak nie odważyli się walczyć przeciwko wrogom. Dlaczego się nie odważyli walczyć? Ponieważ Dawid, symbolizujący Chrystusa, jeszcze się nie pojawił. To prawda,kochani. Kto był w stanie walczyć z diabłem, zanim Chrystus, nasz Pan uwolnił ludzi z jego mocy. Imię Dawid jest tłumaczone jako silny w ręce; a kto jest silniejszy, bracia, od Niego, który pokonał cały świat, uzbrojony krzyżem a nie mieczem? Co więcej, Izraelici stali naprzeciw wrogów przez czterdzieści dni; ze względu na cztery pory roku i cztery części świata. Owe czterdzieści dni oznaczają obecne życie, w którym chrześcijanie nie przestają walczyć przeciwko Goliatowi i jego armii, to znaczy przeciwko diabłu i jego aniołom. Nie byłoby to możliwe do pokonania, gdyby Chrystus nie przyszedł do nas ze swoją łaską, która jest tajemnicą krzyża. Zaprawdę, diabeł był wolny przed przybyciem Chrystusa, kochani, lecz swoim nadejściem Chrystus zrobił to, co zapowiedziano w Ewangelii: „ Nikt nie ,może wejść do domu silnego człowieka i splądrować jego mienie, jeżeli najpierw zwiąże silnego człowieka.” Z tego powodu Chrystus przyszedł i związał diabła.

6) Ktoś może powiedzieć: „ Jeśli jest on związany, dlaczego to jest ciągle tak potężny? To prawda, kochani, że ma wiele mocy, lecz ci, których on dominuje są słabi, niedbali, bojący się Bożej prawdy. Jest on związany jak pies na łańcuchu; nie może ugryźć nikogo, oprócz tej duszy, która chętnie przyłączyła się do niego z fatalną pewnością siebie. Tak więc, teraz widzicie, bracia, jak głupi jest człowiek pogryziony przez kogoś, kto jest w sytuacji psa na łańcuchu. Nie łącz się z nim przez przyjemność i światową żądzą, a wtedy nie będzie on śmiał w ogóle cię ugryźć. Chyba, że będziesz\ tego chciał. On nie czyni ci krzywdy, przez namowę nie wymusza zgody, lecz cię o nią prosi.

7) Kiedy Dawid przyszedł, zastał Żydów walczących z Filistynami. Ponieważ nie było nikogo, kto odważyłby się stanąć do choćby jednej walki, on, który zapowiadał Chrystusa, trzymając w ręku kij, przeciwstawił się Goliatowi. Był on z całą pewnością znakiem tego, co wypełniło się w naszym Panu, Jezusie Chrystusie, bo Chrystus, prawdziwy Dawid, przyniósł swój krzyż, by walczyć z duchowym Goliatem, czyli diabłem. Zauważcie, gdzie błogosławiony Dawid, uderzył Goliata, bracia: w czoło, gdzie nie było znaku krzyża. Tak jak kij symbolizował krzyż, tak kamień, którym został uderzony, zapowiadał naszego Pana, bo On jest żyjącym kamieniem, o którym napisano: „ Kamień, który został odrzucony przez budowniczych, stał się kamieniem węgielnym.” To że Dawid stał nad Goliatem bez broni i zabił go jego własnym mieczem, pokazuje, że z nadejściem Chrystusa, diabeł został pokonany swoim mieczem. Zaprawdę, przez nikczemność i niesprawiedliwe prześladowanie, którymi doświadczał Chrystusa, stracił swoją moc nad tymi, którzy w niego wierzyli. Dawid położył broń Goliata w swoim namiocie; i my byliśmy bronią diabła, bo Apostoł mówi tak: „ Tak jak poddałeś swoje członki grzechowi jako broń niegodziwości, tak teraz poddaj swoje członki Bogu jako broń sprawiedliwości.” i jeszcze raz: „ Nie poddawaj swoich członków grzechowi jako broni nieprawości.” Chrystus zaprawdę położył broń naszego wroga w swoim namiocie, kiedy my, którzy byliśmy domem diabła, zasłużyliśmy, by stać się świątynią Boga przez Jego łaskę. Apostoł udowadnia, że Chrystus mieszka w człowieku, kiedy mówi: „ Niech Chrystus mieszka w człowieku przez wiarę.” I ten sam Apostoł pokazuje jeszcze raz, że mieszkamy w Chrystusie mówiąc: „ Wy wszyscy, którzy byliście ochrzczeni w Chrystusie, macie w sobie Chrystusa.” Nasz Pan mówi swoim uczniom w Ewangelii: „ Ja jestem w moim Ojcu i wy we Mnie a Ja w was.”

8) Fakt, że Goliat nie został uderzony w żadną inną część ciała, tylko w czoło,oznacza coś, co wydarza się również nam. Kiedy katechumen zostaje podpisany na czole, duchowy Goliat, diabeł został usunięty z naszych serc, z Jego pomocą, starajmy się jak tylko możemy, nie zapraszać go do nas znowu przez nasze złe uczynki i rozpustne myśli. W takim przypadku, chociaż oby to Bóg uniemożliwił, wypełni się w nas to, co jest napisane: „ Kiedy nieczysty duch wyszedł z człowieka, błądzi po pustyni w poszukiwaniu odpoczynku i nie znajduje go. Potem wracając do domu, który opuścił zastaje go zamiecionym. Potem bierze ze sobą siedem innych duchów jeszcze gorszych od siebie i ostateczny stan tego człowieka będzie jeszcze gorszy od poprzedniego.” Skoro przez łaskę chrztu zostaliśmy wyczyszczeni z całego zła, bez żadnych poprzednich naszych zasług; z pomocą Boga, wypełnijmy się duchowymi uczynkami. Wtedy spełni się w nas, co jest napisane: „ Ten, który wytrwał do końca, będzie uratowany. Niech On zechce dać nam to, On, który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

Korzystanie z niniejszej witryny oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Zmiany warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do plików cookies można dokonać w każdym czasie. Polityka Prywatności    Informacje o cookies

ROZUMIEM